മരണമില്ലാത്ത ജീവിതം (മാര്‍ക്സിസം സംബന്ധിച്ച് )

മരണമില്ലാത്ത ജീവിതം

കെ ഇ എന്‍

ദേശാഭിമാനി വാരിക 2012 ജനുവരി 8 ലക്കം

ഒരമ്പത് കൊല്ലംമുമ്പ്, ചിലരെങ്കിലും കാല്‍പ്പനികമായ അര്‍ഥത്തില്‍ 'ഗംഭീരം' എന്ന് മുദ്രകുത്തുന്ന പഴയ കേരളത്തില്‍ ഇന്നത്തെപോലെ സാമാന്യാര്‍ഥത്തില്‍ , 'മനുഷ്യരക്തം' പോലും വ്യാപകമായിരുന്നില്ല. രോഗബാധിതരായവര്‍പോലും, കഴിയുന്നതും സ്വന്തം മതത്തില്‍പ്പെടുന്നവരുടെ രക്തംതന്നെ കിട്ടാല്‍ പരസ്യമായിത്തന്നെ ശ്രമിക്കുമായിരുന്നു! ഇത്തരമൊരവസ്ഥ മറികടക്കാന്‍വേണ്ടി പുരോഗമന ജനാധിപത്യ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ അന്ന് നടത്തിയ ഇടപെടലുകളില്‍ ഉയര്‍ന്ന ഒരു പ്രധാന മുദ്രാവാക്യം, അന്നത്തെ കേരളീയാവസ്ഥയെയും അതിനെതിരെയുയര്‍ന്ന അന്നത്തെ പ്രതിഷേധത്തെയും ഒരേ സമയം വിശദമാക്കാന്‍ പര്യാപ്തമാണ്. 'ഞങ്ങളിലില്ല ഹൈന്ദവരക്തം, ഞങ്ങളിലില്ല മുസ്ലീം രക്തം, ഞങ്ങളിലില്ല ക്രൈസ്തവരക്തം, ഞങ്ങളിലുള്ളത് മാനവരക്തം' എന്ന് ഞങ്ങളന്ന് തൊണ്ടപൊട്ടുമാറ് ഉച്ചത്തില്‍ മുഷ്ടിചുരുട്ടി മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ചത്, രക്തം വ്യത്യസ്ത ഗ്രൂപ്പുകളായിട്ടാണ് വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതെന്ന് അറിയാഞ്ഞിട്ടായിരുന്നില്ല. മറിച്ച് അതുപോലും ഉള്‍ക്കൊള്ളാനാവാത്തവിധം നമ്മുടെ സമൂഹം സങ്കുചിതമായതുകൊണ്ടായിരുന്നു. എന്നാലിന്ന് മലയാളികള്‍ പൊതുവായി 'രക്തവിശുദ്ധി'യെക്കുറിച്ചുള്ള കാഴ്ചപ്പാടുകള്‍ രോഗബാധിതമാവുന്ന സമയത്തെങ്കിലും കൈയൊഴിച്ചിരിക്കുന്നു.

സങ്കുചിത മതകാഴ്ചപ്പാടുകള്‍ പുലര്‍ത്തുന്നവര്‍പോലും രോഗബാധിതമാകുമ്പോഴെങ്കിലും മതേതരവാദികളായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ജനാധിപത്യ യുവജനസംഘടനകളുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ വ്യാപകമായി 'രക്തദാന സേനകള്‍' നിലവില്‍ വന്നുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. 'ഞങ്ങളിലുള്ളത് ഇസ്ലാം രക്തം, ഞങ്ങളിലുള്ളത് ഹിന്ദുരക്തം, ഞങ്ങളിലുള്ളത് ക്രൈസ്തവരക്തം' എന്ന പഴയ കാഴ്ചപ്പാടിന്റെ 'ഫോസിലുകള്‍'പോലും പൊതുജീവിതത്തില്‍നിന്നെങ്കിലും അപ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നു. എന്നാലിന്നും രക്തദാനത്തെ അപേക്ഷിച്ച് എത്രയോ എളുപ്പമായ 'നേത്രദാന'ത്തിന് ഇന്നും മലയാളികള്‍ക്കിടയില്‍ വേണ്ടത്ര സ്വാധീനം നേടാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. രക്തം കൊടുക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന ചെറിയ വേദനപോലും, മരണാനന്തരം കണ്ണ് കൊടുക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍ പലര്‍ക്കും 'എന്തുകൊണ്ടോ' കഴിയുന്നില്ല. ഇത്തരമൊരു പശ്ചാത്തലത്തില്‍നിന്ന് നോക്കുമ്പോഴാണ് ഇന്ത്യയിലെതന്നെ ആദ്യത്തെ സമ്പൂര്‍ണ നേത്രദാനഗ്രാമമായി മാറിയ കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ 'ചെറുകുളത്തൂര്‍' ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പ്രചോദനകേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നായി മാറുന്നത്. ഇന്നലെവരെ സാമൂഹ്യപ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്ക് പറയാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നത്, മരണംവരെ ഞങ്ങള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കൊപ്പമുണ്ടാകുമെന്നായിരുന്നു. എന്നാലിന്ന്, മരണാനന്തരവും കാഴ്ചകളുടെ ലോകത്തിലെങ്കിലും എന്നും നിങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ടാകുമെന്ന് പറയാന്‍ ഓരോ ചെറുകൂളത്തൂര്‍കാരനും കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എത്രമേല്‍ പരസ്പരം ഇടഞ്ഞാലും, 'നിന്റെ കണ്ണടിച്ച് പൊട്ടിക്കു'മെന്ന് സമ്പൂര്‍ണ നേത്രദാനഗ്രാമമായി മാറിയ ചെറുകുളത്തൂരുകാരോട് പറയാന്‍ , ഒരു ജനാധിപത്യവാദിക്കും കഴിയില്ല. കാരണം ആ കണ്ണുകള്‍ ഇനിമുതല്‍ മനുഷ്യരാശിയുടെ പൊതുസ്വത്താണ്.

സിദ്ധാന്തവും പ്രയോഗവും ഒന്നിക്കുമ്പോഴാണ് മാതൃകകള്‍ പിറക്കുന്നത്. മക്കള്‍ക്ക് കാഴ്ചനല്‍കുന്നതിന് ഒരമ്മ ബലിയര്‍പ്പിച്ചത് സ്വന്തം ജീവിതം. അന്ധരായ രണ്ട് ആണ്‍മക്കള്‍ക്ക് കണ്ണുകള്‍ ദാനം ചെയ്യുന്നതിന് സമ്മതപത്രമെഴുതിവച്ച് അമ്മ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുകയായിരുന്നു. തമിഴ്നാട്ടിലാണ് സംഭവം. ചെന്നൈ വ്യാസര്‍വാടി കൊടുങ്കയ്യൂര്‍ സെന്‍ട്രല്‍ നഗര്‍ സ്വദേശി ശങ്കറിന്റെ ഭാര്യ തമിഴ്ശെല്‍വി(40) ആണ് മക്കള്‍ക്ക് വെളിച്ചമേകാന്‍ സ്വയം മരണത്തിന്റെ ഇരുട്ടില്‍ അഭയം തേടിയത്. തന്റെ കണ്ണുകള്‍ കാഴ്ചയില്ലാത്ത രണ്ടാണ്‍മക്കള്‍ക്ക് നല്‍കണമെന്ന് ആത്മഹത്യാകുറിപ്പ് എഴുതിയശേഷം വെള്ളിയാഴ്ച ഉച്ചക്ക് 12ന് വീട്ടില്‍ തൂങ്ങിമരിക്കുകയായിരുന്നു....മരിച്ചാലും എന്നും നിങ്ങളോടൊപ്പം നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകളായി ഉണ്ടാകുമെന്ന് അമ്മ എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നുവെന്ന് മകന്‍ കുമരന്‍ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് വെളിപ്പെടുത്തി.(പത്രവാര്‍ത്ത). കണ്ണുകള്‍ നല്‍കിയവരുടെ ബന്ധുക്കളും കിട്ടിയവരും കൂടിച്ചേര്‍ന്ന ഒരു കുടുംബസംഗമം കോഴിക്കോട്ടെ പ്രശസ്തമായ കണ്ണുരോഗാശുപത്രിയായ കോംട്രസ്റ്റില്‍ നടന്നു. നേത്രദാനം വഴി കണ്ണുലഭിച്ച വെള്ളിപറമ്പത്തുകാരനായ ബാബുരാജിനോട് കണ്ണുകള്‍ ലഭിച്ചപ്പോഴുള്ള അനുഭവം പറയാനാവശ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍ അയാള്‍ പൊട്ടിക്കരയുകയായിരുന്നുവത്രെ. എങ്ങനെ പറയുമതെന്ന് ചോദിച്ച് കണ്ണുകള്‍ കലങ്ങിയ ആ സന്ദര്‍ഭം 'നേത്രദാനത്തിന്റെ' കരുത്തും കാന്തിയുമാകുമായിരുന്നു. ആരുടെയൊക്കെയോ കണ്ണും ചോരയും വൃക്കയും ഹൃദയവും ഒരു മനുഷ്യനില്‍ സംഗമിക്കുമ്പോള്‍ , മരിച്ചു പോകുന്നവര്‍ 'ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു' എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നതോടൊപ്പം, എന്തുകൊണ്ട് ജീവിതമരണങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച പഴയ കാഴ്ചപ്പാടുകള്‍ എന്നിട്ടും മരിക്കുന്നില്ല എന്നും നാം ചോദിക്കണം.

മരണത്തോട് സംവദിച്ചപ്പോള്‍ , മുമ്പ് മതതത്വശാസ്ത്രങ്ങളുടെ മുമ്പില്‍ ഒരു പൂര്‍ണ മൃതദേഹമുണ്ടായിരുന്നു. മറ്റാരുടേതുമല്ലാത്ത സ്വന്തമായ ഒരു മൃതദേഹം! അതിനന്ന് സാധാരണഗതിയില്‍ ചെയ്യാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നത് മണ്ണില്‍ സാവധാനം ലയിക്കുകയോ തീയില്‍ പെട്ടെന്ന് ദഹിക്കുകയോ മാത്രമായിരുന്നു. അതിനപ്പുറം ഒരാലോചന വികസിപ്പിക്കാന്‍ ആദ്യം ശ്രമിച്ചത് സാമാന്യബോധത്തിന്റെ നാട്ടുനടപ്പിനെ നിവര്‍ന്ന്നിന്ന് വെല്ലുവിളിക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം കൊടുത്ത നവോത്ഥാന പ്രസ്ഥാനമാണ്. കേരളത്തില്‍ ശ്രീനാരായണ ഗുരു മൃതദേഹത്തെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതാണോ മറവുചെയ്യുന്നതാണോ നല്ലതെന്ന ചോദ്യത്തെ നേരിട്ടത് ചക്കിലിട്ടാട്ടി വളമായെടുത്ത് കൃഷിക്കുപയോഗിക്കുന്നതല്ലേ നല്ലത് എന്ന ഒരെതിര്‍ ചോദ്യത്തിലൂടെയായിരുന്നു. 'അയ്യോ സ്വാമി അത് സങ്കടമാണ്' എന്ന് പ്രതികരിച്ച ശിഷ്യനോട് 'എന്താണ് നോവുമോ' എന്നത്രേ പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കു മുമ്പ് ഗുരു ചോദിച്ചത്. എന്തായാലും മരിച്ചു. ഇനി ഓരോരുത്തരുടെയും മാനസികാവസ്ഥയ്ക്കനുസരിച്ച് ഉചിതമാംവിധം സംസ്കരിച്ചാല്‍ പോരേ എന്ന പ്രത്യക്ഷ പരിഹാസത്തിനൊപ്പം, മരണത്തെപ്പോലും ജനോപകാരപ്രദമാക്കാനാവുമോ എന്ന അത്ര പ്രകടമല്ലാത്ത ഒരന്വേഷണവും അതിലടങ്ങിയിരുന്നു. ആദ്യത്തേത് ശ്മശാനങ്ങളെപ്പോലും സംഘര്‍ഷകേന്ദ്രമാക്കുന്ന 'സാമാന്യബോധ'ത്തിന്നെതിരെയുള്ള പൊട്ടിത്തെറിയായിരുന്നെങ്കില്‍ , രണ്ടാമത്തേത് ശ്മശാനങ്ങളെപ്പോലും ജീവിതത്തിന്റെ ശക്തികേന്ദ്രമാക്കാനുള്ള ഒരബോധ ആവേശമായിരുന്നു. ആധിപത്യം വഹിക്കുന്ന പതിവുകള്‍ക്കെതിരെ പ്രസ്തുത പ്രയോഗം പങ്കുവച്ച രോഷവും പരിഹാസവും ശരിയായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടപ്പോഴും, അതില്‍ സന്നിഹിതമായിരുന്ന 'സര്‍ഗാത്മകത' വേണ്ടവിധം തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടില്ല. ഒരു പക്ഷേ മരണാനന്തര ജീവിതങ്ങളെ ദീപ്തമാക്കുന്ന ഒരു സ്വപ്നം പോലുമായി അന്നത് സമൂഹത്തിന് ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ കഴിയാതിരുന്നത് അന്ന് ശരീരാവയവങ്ങള്‍ കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്ന ശാസ്ത്രീയ അറിവുകള്‍ ഉയര്‍ന്നു വരാത്തതുകൊണ്ടു മാത്രമല്ല, അത്തരം അറിവുകളുടെ അഭാവത്തില്‍പോലും, 'മതചിന്ത' ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പരലോകാതിര്‍ത്തിയെ മുറിച്ചുകടക്കും വിധമുള്ള സാഹസിക സ്വപ്നങ്ങള്‍ പിറക്കാത്തത് കൊണ്ട് കൂടിയായിരുന്നു.

ജീവിതം വ്യത്യസ്ത 'പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളുടെ' സംഘര്‍ഷാത്മക വിനിമയവേദിയാകുമ്പോഴും, 'മരണം' മിക്കപ്പോഴും മതപ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളുടെ സമ്പൂര്‍ണ നിയന്ത്രണത്തിന് കീഴ്പ്പെടുന്നതുകൊണ്ടാണ് മരണാനന്തരം വികസിക്കേണ്ട ജനാധിപത്യ അന്വേഷണങ്ങള്‍ അലസിപ്പോവുന്നത്. തെമ്മാടിക്കുഴിക്കും പള്ളി വിലക്കുകള്‍ക്കുമിടയില്‍ തറയില്‍ വീണ കുപ്പിഗ്ലാസ്സ് കണക്ക് അതെല്ലാം പൊട്ടിച്ചിതറുന്നത്. മരണവീട്ടിലെ 'വെളുത്ത മൗനങ്ങളില്‍നിന്ന്' പരലോകപക്ഷികള്‍ മാത്രം ചിറകടിച്ചു പറക്കുന്നത്. ജന്മത്തില്‍ ആഹ്ലാദമായും വളര്‍ച്ചയില്‍ അഭിനന്ദനമായും വീഴ്ചകളില്‍ വിമര്‍ശനമായും രോഗാവസ്ഥകളില്‍ സാന്ത്വനമായും സൗഹൃദങ്ങളില്‍ 'കളികളായും' കടന്നുവരുന്ന ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ജീവിതത്തിലെ നിത്യസാന്നിധ്യമായ 'സമൂഹം' മരണത്തിനുമുമ്പില്‍ ഇന്നലെവരെ എത്തിയത് വെറുമൊരു അനുശോചനവുമായിട്ടാണ്. എന്നാലിനിമുതലത് 'അനുശോചനങ്ങളോടൊപ്പം' 'അന്വേഷണവേദികള്‍' കൂടിയായി മാറേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. 'എന്റെ അവസാനത്തെ ശ്വാസംവരെ നിങ്ങളോടൊപ്പം ഞാനുണ്ടാകുമെന്ന' പഴയ തീര്‍പ്പുകള്‍ , മരണാനന്തരവും ഞാന്‍ നിങ്ങളോടൊപ്പം പുതുരൂപങ്ങളില്‍ തുടരുമെന്ന പ്രതിജ്ഞകള്‍ക്ക് വഴി മാറേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. മൃതദേഹങ്ങള്‍ക്ക്പോലും സാമൂഹ്യപ്രവര്‍ത്തനം തുടരാന്‍ കഴിയുന്ന പുതിയ പശ്ചാത്തലത്തെ ഉള്ളിന്റെയുള്ളില്‍ പ്രതിഷ്ഠിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളാണ് ആവേശപൂര്‍വം ആരംഭിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നത്. 'കൊള്ളാന്‍ വല്ലതുമൊന്ന്, കൊടുക്കാനില്ലാതില്ലൊരു മുള്‍ച്ചെടിയും, ഉദയക്കതിരിനെമുത്തും മാനവ ഹൃദയപ്പൂന്തോപ്പില്‍' എന്ന വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ കാവ്യയുക്തിക്കുമുമ്പില്‍ നിന്നാണ്, സംസ്കാരസംഘട്ടനമെന്ന ഹണ്ടിങ്ടന്റെ മനുഷ്യവിദ്വേഷത്തിന്റെ ക്രൂരയുക്തിയുടെ നടുവില്‍നിന്നല്ല മനുഷ്യര്‍ പുളകത്തിന്റെ പൂക്കള്‍ കണ്ടെടുക്കേണ്ടത്. ആന്തരികാവയവങ്ങള്‍ മാത്രമല്ല, പഴയ പല്ലും നഖവും തൊലിയുമടക്കം മരണശേഷം മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് ഉപയോഗപ്രദമാവുന്നതെന്തും എന്നില്‍ നിന്നെടുത്തോളൂ എന്ന വിനയപൂര്‍ണമായ അപേക്ഷ ചരിത്രത്തില്‍ സമര്‍പ്പിക്കപ്പെടും മുറയ്ക്കാണ് മനുഷ്യരാശിയുടെ ജീവിതം ചൈതന്യ നിര്‍ഭരമാകുന്നത്. അപ്പോഴാണ് 'അവനവനാത്മസുഖത്തിന്നാചരിക്കുന്നവ അപരന്റെ സൂഖത്തിനായ് മാറുന്നത്'. സാര്‍ത്രിന്റെ ഒരനുരാഗിയായ കഥാപാത്രം അത്രമേല്‍തന്നെ ഇഷ്ടമായ പ്രിയപ്പെട്ടവനോട് നിനക്കെന്റെ കുടലുകള്‍ ഇഷ്ടമാണോ എന്ന് ചോദിച്ചത് വായിച്ചതോര്‍മയിലുണ്ട്. കുട്ടികളെ ലാളിക്കുമ്പോഴും പ്രണയലീലകളിലേര്‍പ്പെടുമ്പോഴും കണ്ണും മൂക്കുമടങ്ങുന്ന ബാഹ്യശരീരഭാഗങ്ങള്‍ വര്‍ണിക്കപ്പെടുകയും കരള്‍ , ഹൃദയം തുടങ്ങിയ 'ആന്തരികാവയവങ്ങള്‍' സ്നേഹസൂചകമായ സംബോധനകളായി കടന്നുവരികയും ചെയ്യും. എന്നാലപ്പോഴും വൃക്കയും കുടലുമടക്കമുള്ള ഭാഗങ്ങള്‍ സ്നേഹലീലകളില്‍ വിളിച്ചുണര്‍ത്തപ്പെടുകയില്ല. അതിനെ ഒന്ന് പ്രകോപിപ്പിച്ചതാവണം അന്ന് സാര്‍ത്ര്. എന്നാലിന്ന് 'ഭാവനയുടെ ഭൂപടം' തന്നെ മാറ്റിവരയ്ക്കാനവസരമൊരുക്കും വിധം അറിവുകള്‍ പരിവര്‍ത്തന വിധേയമായിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. രണ്ട് മസ്തിഷ്കമരണം സംഭവിച്ച സുകുമാരന്റെ ഹൃദയം അബ്രഹാമിന് നല്‍കിയപ്പോള്‍ സുകുമാരന്റെ മക്കളും ബന്ധുക്കളും പുതിയ കാലത്തിന്റെ മാര്‍ഗദര്‍ശികളായി മാറുകയായിരുന്നു. അതിലെ ഹൃദ്യമായ സമര്‍പ്പണം നമ്മെ വിനയാന്വിതരാക്കുമ്പോള്‍ , അതില്‍ സന്നിഹിതമായ ആഹ്വാനം നമ്മെ ആവേശഭരിതമാക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. 'സുകുമാരന്റെ ഹൃദയം നിലച്ചു. അബ്രഹാം മരിച്ചു'.ഇത്തരമൊരു തലക്കെട്ട് 2003നു മുമ്പ് ഒരു മലയാളപത്രത്തിനും അച്ചടിക്കാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. 2003 മെയ് 13ന് വാഹനാപകടത്തെ തുടര്‍ന്ന് മസ്തിഷ്ക മരണം സംഭവിച്ച തെങ്ങുകയറ്റ തൊഴിലാളിയായ സുകുമാരന്റെ ഹൃദയം അബ്രഹാമിലേക്ക് മാറ്റിവച്ചത് പ്രതിഫലംപോലും നല്‍കാതെയാണ്. മാനവികത പൂത്തുനിന്ന ഒരു ചരിത്ര മുഹൂര്‍ത്തത്തെയാണ് പ്രസ്തുത പത്രവാര്‍ത്ത പ്രതിനിധീകരിച്ചതെങ്കില്‍ , 2003 മെയ് 13ന് സുകുമാരന്റെ ശവദാഹം. 'പുലവീട്ടല്‍ കര്‍മങ്ങള്‍ അന്ന് ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു.' ഹൃദയം നിലയ്ക്കാത്ത അവസ്ഥയില്‍ പുലകര്‍മങ്ങള്‍ പാടില്ലായെന്ന പുരോഹിത നിര്‍ദേശമനുസരിച്ചാണ് അന്നത് ചെയ്തത് എന്ന വിവരണം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് മാറിവന്ന വസ്തുനിഷ്ഠ അവസ്ഥയോട് പൊരുത്തപ്പെടാനാവാത്ത ഒരാത്മനിഷ്ഠ അവസ്ഥയുടെ അവികസിതാവസ്ഥയേയാണ്. സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ വളര്‍ച്ചയും മനുഷ്യന്റെ ഭാവിയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാനുള്ള സന്നദ്ധതയുമാണ് 'ഭൂതകാലത്തിന്റെ ഭാരം' നിമിത്തം ഇവിടെ പ്രതിസന്ധി നേരിടുന്നത്. അവയവ വിനിമയ വേദിയായി മാറുന്ന പുതിയ ശരീരത്തിന് സാമ്പ്രദായികാര്‍ഥത്തിലുള്ള 'സമഗ്രത' അവകാശപ്പെടാനാവില്ല. പഴയ മരണാനന്തര അനുഷ്ഠാനങ്ങള്‍ക്ക് അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആധുനികോത്തര മൃതദേഹങ്ങളെ പഴയതുപോലെ പരിചരിക്കാനാവില്ല. പുതിയ 'മതവിധികള്‍ കൊണ്ട്' അവയവദാനങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന ജനാധിപത്യ നിലപാടുകള്‍ ആദരവ് അര്‍ഹിക്കുന്നു. അതേസമയം സമ്പൂര്‍ണ മൃതദേഹങ്ങളെ സംബോധന ചെയ്ത മരണാനന്തര ചടങ്ങുകള്‍ മാറിവന്ന പുതിയ സാഹചര്യത്തില്‍ മൗലികമായ മാറ്റങ്ങള്‍ക്ക് സ്വയം വിധേയമാകാതെ ഇനിയും ആവര്‍ത്തിക്കുന്നത് ഉചിതമല്ല. ഒരര്‍ഥത്തില്‍ മൃതദേഹം സംബന്ധിച്ച് വാര്‍ത്താ മാധ്യമങ്ങളില്‍ ഇപ്പോള്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന വാര്‍ത്തകള്‍ ദൈവശാസ്ത്രങ്ങള്‍ക്കും മാനവിക സമീപനങ്ങള്‍ക്കും മുമ്പിലുയര്‍ത്തികഴിഞ്ഞ വെല്ലുവിളികള്‍ അത്ര ചെറുതല്ല. മൃതദേഹങ്ങള്‍ ഇന്ന് ആദരവ്/ അനാദരവ് എന്നതിനപ്പുറം ആഴത്തിലുള്ള അപഗ്രഥനമാണ് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. ബന്ധുക്കളുടെ പരമ്പരാഗതമായ ഇഷ്ടങ്ങളില്‍ വച്ചാവരുത്, മറിച്ച്, സ്വന്തം ശരീരത്തെക്കുറിച്ച് ഓരോ മനുഷ്യനും സ്വീകരിക്കുന്ന സമീപനങ്ങളില്‍ വച്ചാവണം നമ്മുടെ മൃതദേഹപരിചരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തീരുമാനങ്ങള്‍ രൂപംകൊള്ളേണ്ടത്. സ്വന്തം ജീവിതകാലത്ത് മാത്രമല്ല, ജീവിതശേഷവും ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും ഇഛാശക്തി സ്വന്തമായ ജീവിതം തുടരേണ്ടതുണ്ട്. മൂന്ന് 'മുള്‍വേലി/ പൂത്തിരിക്കുന്നു/ അതിര്‍ത്തിയെക്കുറിച്ചു/ നാം വെച്ച ഒച്ചകള്‍ക്കെല്ലാം/ മീതെയായി' (വീരാന്‍കുട്ടി). അപകടത്തില്‍ വിട്ടുപിരിഞ്ഞ പ്രിയപ്പെട്ട അരുണ്‍ജോര്‍ജ് ഇന്ന് അതിര്‍ത്തികള്‍ക്കപ്പുറം പൂത്തുനില്‍ക്കുന്നൊരു സ്നേഹ സാന്നിധ്യമാണ്. കണ്ണീര്‍കയത്തില്‍നിന്ന് പൊങ്ങിവന്ന കാരുണ്യത്തിന്റെ പ്രകാശമായി, ഇന്നാജീവിതം വളരുകയാണ്. ജീവിതത്തിന്റെ ശരീരത്തില്‍ 'മരണം' എഴുതുന്ന ആദ്യത്തേയും അവസാനത്തേയും കവിതയാണ് അവയവദാനം. ഇനിയൊരിക്കലും പരസ്പരം കണ്ടെത്താന്‍ കഴിയാത്തവരുടെ, അനുഭൂതിസാന്ദ്രമായ ഒത്തുചേരലാണത്. ഇന്നലെവരെ കാണാത്തവരും കേള്‍ക്കാത്തവരും തമ്മിലുള്ള അസാധാരണമായ ഒരാശ്ലേഷം സംഭവിക്കുകതന്നെയാണ്. അരുണ്‍ജോര്‍ജ് പകുത്ത്നല്‍കിയത് സ്വന്തം കണ്ണും കരളും വൃക്കകളും മാത്രമല്ല; എന്നുമെന്നും സ്പന്ദിക്കുന്ന ഉദാത്തമായൊരു മാനവിക കാഴ്ചപ്പാടാണ്. അവയവങ്ങളായി പിരിച്ചെഴുതാനാവാത്ത, ഒരു മഹാസമഗ്രതയുടെ സമര്‍പ്പണമാണ് അരുണിന്റെ അമ്മ ത്രേസ്യാമ്മ ഫ്രാന്‍സിസും അച്ഛന്‍ ജോര്‍ജും മനുഷ്യരാശിക്കുമുമ്പില്‍ നിര്‍വഹിച്ചിരിക്കുന്നത്. പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്തൊരു സ്നേഹനഷ്ടത്തിന്റെ സമുദ്രത്തില്‍നിന്നും അവര്‍ നിര്‍വചനങ്ങള്‍ക്കൊക്കെയുമപ്പുറമുള്ള മറ്റൊരു സ്നേഹതീരത്തിലേക്കാണ് സാഹസികമായി സഞ്ചരിച്ചെത്തിയിരിക്കുന്നത്. 'മരണപ്പെട്ടാല്‍ അന്ത്യവിശ്രമസ്ഥാനം ഭൂമിയില്‍ അന്വേഷിക്കാതിരിക്കുക; അവ മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളില്‍ കാണുക'(റൂമി). മരണം ഒരനിവാര്യതയാണെങ്കില്‍ , അവയവദാനവും അത്രതന്നെ ഒരനിവാര്യതയാണെന്ന് മനുഷ്യരായ മനുഷ്യര്‍ക്കൊക്കെയും ആത്മാഭിമാനത്തോടെ പറയാന്‍ കഴിയണം. മരണം ഒരു ജൈവയാഥാര്‍ഥ്യമാണെങ്കില്‍ ; അവയവദാനം സാംസ്കാരികമായ ഒരാവിഷ്കാരമാണ്. 'മരണം' നമ്മുടെ അനുവാദമില്ലാതെ കടന്നുവരും. എന്നാല്‍ , 'അവയവദാനം' നമ്മുടെ സമ്മതംകാത്ത്, ഉമ്മറവാതിലില്‍ നില്‍ക്കുകയാണ്! ഒരുകാര്യം അഭിനന്ദനാര്‍ഹമായി നമുക്കനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ , തീര്‍ച്ചയായും അക്കാര്യം സ്വയം നിര്‍വഹിക്കാന്‍ അഭിമാനത്തോടെ നമ്മളും സന്നദ്ധമാവണം. ഒരു ജനസമൂഹം ആധുനികരാവുന്നത് മുമ്പാരോ തയ്യാറാക്കിവച്ച 'പാരമ്പര്യ'ത്തെ നിഷ്ക്രിയമായി സ്വയം സ്വീകരിക്കുമ്പോഴല്ല; മറിച്ച് സ്വന്തം കാലത്തിന്റെ സാധ്യതകളെ സ്വാംശീകരിച്ചുകൊണ്ട് തങ്ങളെതന്നെ സ്വയം പുതുക്കി പണിയുമ്പോഴാണ്. 'പാരമ്പര്യത്തെ ഞാന്‍ പുതിയതാക്കി, പാരമ്പര്യം എന്നെ പക്ഷേ പഴഞ്ചനാക്കി' എന്ന് കെ ജി എസ് പാടിയ അവസ്ഥയില്‍നിന്ന് പുറത്ത്കടക്കണമെങ്കില്‍ , ഓരോ കാലവും സ്വന്തം 'പാരമ്പര്യങ്ങള്‍' സൃഷ്ടിക്കണം. ഭൂതത്തിന്റെ സാധ്യതകളെ സ്വന്തമാക്കുന്നതോടൊപ്പം വര്‍ത്തമാനത്തില്‍ പുതിയ സാധ്യതകള്‍ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യണം. അവയവദാനത്തെ പുതിയകാലത്തിന്റെ ജ്വലിക്കുന്നൊരു പാരമ്പര്യമായി ഭാവിക്കുമുമ്പില്‍ അഭിമാനപൂര്‍വം സമര്‍പ്പിക്കാന്‍ നമുക്ക് കഴിയണം. അയിത്തത്തിന്റെയും ആഭിജാത്യ സങ്കല്‍പങ്ങളുടെയും അന്ത്യമാണ് പുതിയ അവയവദാന പാരമ്പര്യം സാധ്യമാക്കിയിരിക്കുന്നത്. ജാതിക്കും മതത്തിനും രാഷ്ട്രാതിര്‍ത്തികള്‍ക്കും അപ്പുറംവച്ച്, മനുഷ്യരുടെ 'അകങ്ങള്‍' അടുക്കുകയാണ്, ആന്തരികാവയങ്ങള്‍ , കൂട് വിട്ട് കൂട് മാറുകയാണ്! 'എന്നെ തൊടല്ലേ' എന്ന് എത്ര ആഗ്രഹിച്ചാലും ആര്‍ക്കും പറയാന്‍ കഴിയാത്തവിധം നമ്മുടെ ശരീരത്തിന്റെ 'ഭൂമിശാസ്ത്രവും' സാമൂഹ്യശാസ്ത്രവും അടിസ്ഥാനപരമായി മാറുകയാണ്. പഴയത്പോലെ ഇനി നമുക്ക് ഒരു 'ക്ലാസിക്കല്‍ മൃതദേഹത്തെ'പോലും കണ്ടുകിട്ടുക പ്രയാസമാവും! ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ , ആ ശരീരം ആര്‍ക്കൊക്കെയോ ചോരകൊടുത്തിരിക്കും, ആരില്‍നിന്നൊക്കെയോ ചോരവാങ്ങിയിരിക്കും, വൃക്കകൈമാറ്റം നടന്നിരിക്കും, കരളും പകുത്ത് കൊടുത്തിരിക്കും; 'പുറം' അങ്ങിനെതന്നെ നിന്നാലും അകത്ത് ഒരു 'കുലുക്കികുത്ത്' നടന്നിരിക്കും! ആന്തരികാവയവങ്ങളെല്ലാം ഇവ്വിധം വച്ചുമാറിയ ഒരു മനുഷ്യന്‍ മരിക്കുന്നതോടെ, ഒരു 'പോസ്റ്റ്മോഡേണ' മൃതദേഹം പിറന്നു കഴിഞ്ഞിരിക്കും. പഴയ 'ക്ലാസിക്കല്‍ മൃതദേഹത്തെ' സ്വന്തം വരുതിയില്‍നിര്‍ത്താന്‍ കഴിഞ്ഞ മരണാനന്തര ചടങ്ങുകള്‍ക്ക്; പോസ്റ്റ്മോഡേണ്‍ മൃതദേഹത്തിനുമുമ്പില്‍ സ്വയം വിയര്‍ക്കേണ്ടി വരും! മനുഷ്യര്‍ എത്രമേല്‍ മാറിയാലും, മനുഷ്യരിപ്പോഴും മാറിയിട്ടില്ലെന്ന് ചിലര്‍ വാദിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും! അത് 'പഴയ പരിമിതികളെ' ഇപ്പോഴും പൂര്‍ണമായി മറികടക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ഏതൊരു പുതിയ കാലത്തിന്റെയും നിസ്സഹായതയുടെ തെളിവാണ്! എങ്കിലും മുമ്പത്തേക്കാള്‍ നാം എത്രമാത്രം മാറി എന്നറിയണമെങ്കില്‍ 'മുമ്പത്തെ' ജീര്‍ണസ്ഥിതി വീണ്ടും ഒരിക്കല്‍കൂടി ഒന്നോര്‍മിച്ചാല്‍ മതിയാകും. 'നരനു നരനശുദ്ധ വസ്തുപോലും/ധരയില്‍ നടപ്പതു തീണ്ടലാണുപോലും/നരകമിവിടമാണു ഹന്ത കഷ്ടം/ ഹരഹര ഇങ്ങിനെ വല്ലനാടുമുണ്ടോ?' എന്ന് ആശാനും 'ജാതി ഹാ! നരകത്തില്‍നിന്നു പൊന്തിയ ശബ്ദം/ പാര്‍തിന്നും പിശാചിന്റെ ഏട്ടിലെ രണ്ടക്ഷരം' എന്ന് വള്ളത്തോളും പാടിയത് ആ മനോഹര കാലത്തെക്കുറിച്ചാണ്! ആര്‍ക്കൊക്കെ എത്ര അസ്വാസ്ഥ്യകരമായാലും അവയവദാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ളൊരാലോചനയില്‍ , ഭൂതകാലത്തെക്കുറിച്ചൊരു അനുസ്മരണം ഒരനിവാര്യതയാണ്. 'പഴയകഥകള്‍ പഠിക്കണം' എന്ന പേരില്‍ കക്കാട് എഴുതിയ ഒരു കവിതയിങ്ങനെ: 'സന്ധ്യയും പ്രഭാതവും ആരേയും കാത്തുനില്‍ക്കുന്നില്ല/ വരുമെന്ന് പറഞ്ഞവനേയും/ പോകുമെന്ന് പറഞ്ഞവനേയും/ കര്‍മം മടിച്ചുനിന്നാലും/ കാലം കാത്തുനില്‍ക്കില്ല' ക്ഷോഭിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല/ പഴയകഥകള്‍ കേള്‍ക്കണം,/ കേള്‍ക്കാതെ ഒന്നും മനസ്സിലാകില്ല/ ഇടവപ്പാതിക്കു പാടത്തിറങ്ങാത്തവന്‍/ കന്നിപ്പാടത്ത് കതിര്‍കൊയ്യുന്നില്ല/ മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞതാണ്.' വൈദ്യവിദ്യാഭ്യാസത്തില്‍ റാങ്കുണ്ടായിരുന്ന ഡോക്ടര്‍ പല്‍പ്പുവിന് യോഗ്യതയില്ലാതിരുന്നത്കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് അവര്‍ണര്‍ ചികിത്സിച്ചാല്‍ ആമാശയം ചീത്തയാകുമെന്ന് സവര്‍ണ പ്രത്യയശാസ്ത്രം 'കണ്ടുപിടിച്ചതുകൊണ്ടാണ്' പൊന്നുതിരുമേനിമാരുടെ അന്നത്തെ ധര്‍മരാജ്യത്തില്‍നിന്ന് പല്‍പ്പുവിന് പുറത്തുപോകേണ്ടി വന്നത്. 1904ല്‍ പാലക്കാട് മുനിസിപ്പല്‍ ഹോസ്പിറ്റലില്‍ ഡോക്ടര്‍ കെ കൃഷ്ണന്‍ എന്ന ഈഴവനെ നിയമിച്ചതിനെതിരെ മുനിസിപ്പല്‍ കൗണ്‍സില്‍ പ്രതിഷേധിച്ചതിന്റെ പിന്നിലും ഇതേ പ്രത്യയശാസ്ത്രംതന്നെയാണ് പ്രവര്‍ത്തിച്ചത്! 'സ്വന്തം മക്കള്‍ വെള്ളത്തില്‍ മുങ്ങി ചത്തുപോയാലും പുലയന്റെ കൈകൊണ്ട് രക്ഷപ്പെടേണ്ട' എന്നു വാശിപിടിച്ച മാതാപിതാക്കളെക്കുറിച്ചത്രെ ഉള്ളൂര്‍ അന്ന് പാടിയത്! 'അയിത്തായിട്ട് ജീവിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ ഭേദം ശുദ്ധായിട്ട് മരിക്കുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന' കാര്യത്തില്‍ കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ കോവിലകത്തെ പഴയ തമ്പുരാട്ടിമാരില്‍ ചിലര്‍ക്ക് സംശയമേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല! ഒരധ:സ്ഥിതകുട്ടിയെ വിദ്യാലയത്തില്‍ പ്രവേശിപ്പിച്ചു എന്ന് കേട്ടപ്പോഴാണത്രേ നാട്ടുപ്രമാണിയായ ഊന്നുപാറ നായര്‍ ബോധംകെട്ട് വീണുപോയത്! 'ഈച്ച പൂച്ച നായ നസ്രാണി എന്നിവര്‍ക്ക് അയിത്തമില്ല' എന്നുള്ളത് വലിയൊരു ആക്ഷേപമായിട്ടാണ് അന്ന് പരിഗണിച്ചിരുന്നത്. 'നാല്‍ക്കാലികളെക്കാളും താഴെയാണോ ഇക്കാണും മാനുഷസോദരന്മാര്‍' എന്ന് 'ജാതിക്കുമ്മി'യില്‍ പണ്ഡിറ്റ് കെ പി കറുപ്പന്‍ സങ്കടപ്പെട്ടത് ഇവ്വിധമുള്ള അയിത്തപിശാചിന്റെ അസ്സല്‍മുഖം കണ്ടപ്പോഴാണ്. 'അയിത്തമെന്നത് അടിമത്തത്തേക്കാള്‍ ബീഭത്സമാണ്' എന്ന് അംബേദ്ക്കറും; 'ശങ്കരാചാര്യര്‍ വലിയ ആളായിരുന്നിരിക്കാം, ജാതിയുടെ കാര്യത്തില്‍ പക്ഷേ ചെറിയ ആളായിരുന്നു' എന്ന് ശ്രീനാരായണഗുരുവും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്താന്‍ നിര്‍ബന്ധിതമായത്, ജാതിപ്രത്യയശാസ്ത്രം തുറന്നുവിട്ട 'അയിത്തഭൂത'ത്തിന്റെ ഭീകരത ശരിക്കും തിരിച്ചറിഞ്ഞതുകൊണ്ടായിരിക്കണം. ശ്രീനാരായണഗുരുവിനുപോലും വൈക്കം ക്ഷേത്രത്തിനുപുറത്തുള്ള വഴിയെ സഞ്ചാരം നടത്താന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലെന്നറിയുന്നത് എന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് കെ പി കേശവമേനോന്‍ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. നാഗമയ്യയുടെ 'മാന്വലില്‍' പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്, ഈഴവരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ 'നാണു' എന്നൊരു യോഗ്യനുമുണ്ട് എന്നത്രെ! വൈദ്യന്മാര്‍ക്ക് ഭക്ഷണം നല്‍കുന്നതും അവരില്‍നിന്ന് ഭക്ഷണം സ്വീകരിക്കുന്നതിനും പഴയകാലത്ത് വിലക്കുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഇന്നത് നമുക്ക് വിശ്വസിക്കാന്‍ കഴിയില്ല! എന്നാല്‍ മനു അവരുടെ ഭക്ഷണത്തില്‍ കണ്ടത് ചോരയും ചലവുമാണ്. വൈദ്യന്മാരെ മനു ഉള്‍പ്പെടുത്തിയതാവട്ടെ കള്ളന്മാര്‍ക്കും വേശ്യകള്‍ക്കുമൊപ്പവും! തമ്പുരാക്കന്മാരുടെ കൈ 'തൃക്കൈ' ആയിരുന്നപ്പോള്‍ അധ:സ്ഥിതന്റെ കൈ വെറും പഴങ്കൈ! അവരുറങ്ങുന്നത് പള്ളിക്കുറുപ്പ്, അധ:സ്ഥിതരുടേത് 'നിലംപൊത്തല്‍'! അവര്‍ മൂത്രമൊഴിക്കുന്നത് 'തിരുവെള്ളം വീഴ്ത്തല്‍!' മറ്റുള്ളവരുടേത് 'നാറ്റവെള്ളം വീത്തല്‍!?' അങ്ങിനെയാണെങ്കില്‍ , ആന്തരികാവയവങ്ങളുടെ കൈമാറ്റകാലത്ത്, 'തൃവൃക്കകളും', 'പീറവൃക്കകളും', തിരുകരളുകളും, വാട്ടകരളുകളും, തിരുകൊടലും, തീട്ടകൊടലും എന്നിങ്ങനെയുള്ള വേര്‍തിരിവുകളും മുമ്പായിരുന്നെങ്കില്‍ ഭാഷയില്‍ ഉണ്ടായിവരുമായിരുന്നു. നാല് ഇന്ന് നമുക്ക് ആരെന്തുപറഞ്ഞാലും, നമ്മള്‍ ശ്വസിക്കുന്ന വായു ഒന്ന്, കുടിക്കുന്ന വെള്ളമൊന്ന്, മുറിഞ്ഞാല്‍ ഒഴുകുന്ന ചോര ഒന്ന്, വേദനിച്ചാല്‍ നിലവിളിക്കുന്ന ഭാഷ ഒന്ന് എന്നൊക്കെപറയാന്‍ ഒരു മതാചാര്യന്റെയും സമ്മതം വേണ്ട. മതമേതായാലും, എത്ര പ്രാകൃതമായി ജീവിച്ചാലും, ഇത്തരം പരിഷ്കൃതാശയങ്ങള്‍ പറയാന്‍ ഇപ്പോള്‍ നമുക്കൊരു പ്രയാസവുമില്ല. എന്നാല്‍ ഇങ്ങിനെയൊരു 'നിരുപദ്രവചോദ്യം'പോലും മുമ്പ് സാധ്യമായിരുന്നില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍മാത്രം ഹിന്ദു നവോത്ഥാനനായകനായ ദയാനന്ദ സരസ്വതിയുടെ 'സത്യാര്‍ഥപ്രകാശ'ത്തില്‍ നിന്നുള്ള ഒരുഭാഗം എടുത്തുചേര്‍ക്കുന്നു. 'ചണ്ഡാളന്റെ ശരീരം ദുര്‍ഗന്ധപരമായ അണുക്കളെകൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണാദി ജാതികളുടെ ശരീരം അങ്ങിനെയുള്ളതല്ല. അമ്മ, സ്വശ്രു, സഹോദരി, പുത്രി പുത്രഭാര്യ' എന്നിവരുടെയെല്ലാം ശരീരം ഏതുവിധത്തില്‍ ചര്‍മംകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയതാണോ അതേവിധത്തില്‍ ചര്‍മംകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയതാണ് അവനവന്റെ ഭാര്യയുടെ ശരീരവും. അതുകൊണ്ട് നിങ്ങള്‍ ഭാര്യയോട് പെരുമാറുന്നതുപോലെ അമ്മ മുതലായവരോടും പെരുമാറുമോ? ഉത്തമമായ അന്നം കൈകൊണ്ട് എടുത്ത് വായകൊണ്ട് ഭക്ഷിക്കുന്നത്പോലെ ദുര്‍ഗന്ധമുള്ള പദാര്‍ഥങ്ങളെയും ഭക്ഷിക്കാന്‍ കഴിയുമെങ്കില്‍ മലാദിവസ്തുക്കളെയും നിങ്ങള്‍ ഭക്ഷിക്കുമോ? ജാതി ഏതായാലും നമ്മളൊന്നല്ലേ എന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരമാണിതെന്ന് ഓര്‍ക്കണം! മുസ്ലീം നവോത്ഥാന നായകരില്‍ പ്രമുഖനായ 'മക്തി തങ്ങളുടെ' ജീവചരിത്രത്തില്‍ നിന്നുള്ള ഒരു ഭാഗം, ഗൗരവപൂര്‍ണമായ അന്വേഷണങ്ങള്‍ക്കിടയിലെ ഒരു തമാശക്കുവേണ്ടിമാത്രം ഇവിടെ ചേര്‍ക്കുന്നു. ആലുവായ്ക്കടുത്ത മാഞ്ഞാരിയില്‍ വച്ചു ക്രൈസ്തവപാതിരിമാരും മക്തി തങ്ങളുമായി തുറന്ന വിവാദം നടന്നു. 'ക്രിസ്തു മരിച്ചവരെ ജീവിപ്പിച്ചിരുന്നു. മുഹമ്മദ് മരിച്ചവരെ ജീവിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ക്രൈസ്തവ പാതിരി ചോദിച്ചു. മക്തി തങ്ങള്‍ സര്‍വസ്വവും ദൈവത്തില്‍ അര്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ടിങ്ങനെ പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങള്‍ ഒരു മണിക്കൂറിനിടയില്‍ ഒരു ശവം ഇവിടെ എത്തിച്ചാല്‍ ഞാന്‍ ജീവിപ്പിക്കും'. ക്രൈസ്തവര്‍ പല സംഘങ്ങളായി ഒരു മനുഷ്യശവം ലഭിക്കാന്‍ പലഭാഗങ്ങളിലേക്കും ഓടിനോക്കി. അവര്‍ക്കു ശവം ലഭിച്ചില്ല. അവര്‍ പരാജിതരായി. ഈ വാദം കുറച്ചു കടന്നതായിപ്പോയെന്നു തങ്ങളുടെ അഭ്യുദയകാംക്ഷികള്‍പോലും അഭിപ്രായപ്പെട്ടിരുന്നു. 'അല്ലാഹു അവന്റെ ദീനിനെ ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടുത്തുകയില്ല' എന്നത്രേ അതിന്ന് തങ്ങളവര്‍ക്ക് പ്രത്യുത്തരം നല്‍കിയത്. (മക്തി തങ്ങളുടെ ജീവചരിത്രംകെ കെ മുഹമ്മദ് അബ്ദുള്‍ കരീം). അങ്ങനെയൊക്കെയുളള ഒരു കാലത്തില്‍നിന്ന്; അവയവദാനം അടക്കം സാധ്യമായ ഇങ്ങനെയൊക്കെയുള്ള ഒരു കാലത്തെത്തുമ്പോള്‍ നമ്മളേറെ മാറിയിട്ടുണ്ട്. ഇനിയുമേറെ മാറേണ്ടതുണ്ട്! 1940ല്‍ അമേരിക്കയില്‍ റെഡ്ക്രോസ് കറുത്തവരുടെയും വെളുത്തവരുടെയും രക്തം വേറെവേറെയാണത്രേ സംഭരിച്ചത്! ഇവിടെ ഹിന്ദുരക്തത്തിന്റെയും ഇസ്ലാം രക്തത്തിന്റെയും പേരിലാണ് യാഥാസ്ഥിതികര്‍ മുമ്പ് പരസ്പരം ഇടികൂടിയതെങ്കില്‍ അവിടെ കറുത്തരക്തവും വെളുത്തരക്തവുമാണ് പരസ്പരം ഏറ്റുമുട്ടിയത്! രക്തബാങ്ക് സമ്പ്രദായം രൂപപ്പെടുത്തിയ ചാള്‍സ് ഡ്യൂ എന്ന കറുത്ത വംശജനായ ഡോക്ടര്‍ ഈയൊരസംബന്ധ വേര്‍തിരിവ് അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോള്‍ , ആ വേര്‍തിരിവ് ഇല്ലാതാക്കാനല്ല, മറിച്ച് ആ വേര്‍തിരിവില്ലാതാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച അദ്ദേഹത്തെ ജോലിയില്‍നിന്ന് പിരിച്ചുവിടുകയാണ് സര്‍ക്കാര്‍ ചെയ്തത്! എന്നാലിത് ഒരു ചാള്‍സ്ഡ്യൂവിന്റെ മാത്രം അനുഭവമായിരുന്നില്ല. ശവപരിശോധന നിര്‍വഹിച്ച വെസാലിയസിനും പീഡനാനുഭവങ്ങള്‍ തന്നെയാണ് നേരിടേണ്ടി വന്നത്. അതിനേക്കാള്‍ അത്ഭുതകരമായിരുന്നു ബ്രിട്ടനിലെ കോമണ്‍സഭയുടെ ക്രാന്തദര്‍ശിത്വം. പ്ലേഗ് എന്ന മഹാരോഗത്തിന്റെ കാരണം അവര്‍ കണ്ടെത്തിയത് പ്രശസ്ത ചിന്തകനായ ഹോബ്സിന്റെ പുസ്തകത്തിലാണ്!

അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് രാജാവായിരുന്ന ചാള്‍സ് അഞ്ചാമന്റെ കൃപകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം അന്ന് ഒരുവിധം രക്ഷപ്പെട്ടത്. എന്നിട്ടും 'ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രം' ഇന്ന്കാണുംവിധം അവിടെ വളര്‍ന്നു. ഇന്നത് ഹൃദയമുള്‍പ്പെടെയുള്ള അവയവമാറ്റത്തില്‍ എത്തിനില്‍ക്കുന്നു. എന്നാല്‍ ഇന്ത്യയുടെ തദ്ദേശീയവൈദ്യങ്ങളില്‍ മുഖ്യമായ ആയുര്‍വേദത്തിന് അത്തരമൊരവസ്ഥയിലേക്ക് കുതിക്കാന്‍ എന്തുകൊണ്ടാണ് കഴിയാതെ പോയത്? നാഡിപിടിച്ച് മൃത്യുദേവതയുടെ ചുവടുവയ്പ്പുകള്‍ തിരിച്ചറിയുന്ന 'ആരോഗ്യനികേതനം' എന്ന നോവലിലെ ജീവന്‍മശായിയെപ്പോലുള്ള മഹാന്മാരായ നിരവധി ഭിഷഗ്വരന്‍മാര്‍ക്ക് ജന്മം നല്‍കാന്‍ ആയുര്‍വേദത്തിന് കഴിഞ്ഞു. അതേസമയം ശസ്ത്രക്രിയാരംഗത്ത് ആവിധമുള്ള വൈദ്യപ്രതിഭകളെ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കാന്‍ അതിന് കഴിയാതെ പോവുകയും ചെയ്തു. അവയവകൈമാറ്റത്തിലേക്ക് വളരുംവിധം ആയുര്‍വേദത്തില്‍ വികസിച്ചുവരാന്‍ സാധ്യതയുണ്ടായിരുന്ന ശസ്ത്രക്രിയയെ 'കരിച്ചു കളഞ്ഞത്' സവര്‍ണ പ്രത്യയശാസ്ത്രമാണ്. ആയുര്‍വേദത്തിന്റെ ഇന്നത്തെ സാധ്യതക്ക് അത് കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്, സവര്‍ണ പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തോട് നിരന്തരം എതിരിട്ട ബൗദ്ധ ഇടപെടലുകളോടാണ്. പ്രൊഫസര്‍ വി അരവിന്ദാക്ഷന്‍ ഇക്കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതിയതിങ്ങനെ:

'വിജ്ഞാന വികാസത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തിയ വലിയൊരു ബാധയായിരുന്നുവോ ഹേതുവിദ്യാ നിരോധനം? നമ്മുടെ ആയുര്‍വേദത്തെ മുരടിപ്പിച്ച പ്രതിബന്ധങ്ങളില്‍ ഒന്നാണത്. മറ്റൊന്ന് 'നിഷിദ്ധകര്‍മ'ത്തോടുള്ള വിരോധമായിരുന്നു. ശവംതൊടുന്നതുതന്നെ നിഷിദ്ധ കര്‍മമായിരുന്നു ബ്രാഹ്മണര്‍ക്ക്. അത് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവരോ ചണ്ഡാളരായിരുന്നു. ശരീരഘടനയുടെ സൂക്ഷ്മാല്‍ സൂക്ഷ്മമായ വസ്തുതകള്‍ കണ്ടെത്താന്‍ ജീവനില്ലാത്ത ശരീരങ്ങള്‍ കീറിമുറിച്ച് പഠിക്കുകതന്നെ വേണം. അത് നിഷിദ്ധം തന്നെ. ശല്യതന്ത്രത്തിന്റെ ഗതിമുട്ടിപ്പോയത് ബ്രാഹ്മണമേധാവിത്വത്തിന്റെ ദുശ്ശാഠ്യംകൊണ്ടാണ്. രോഗകാരണം അന്വേഷിക്കുന്നതും നിഷിദ്ധം തന്നെ. അതുഹേതുവിദ്യയാണല്ലോ. അതില്‍ വ്യാപരിച്ചവരെ തരംതാഴ്ത്തി പുരോഹിതന്‍ . ഇതെല്ലാം ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ ആയുര്‍വേദം ശുഷ്കിച്ചുപോയി. എന്നിട്ടും വിസ്മയകരമായ നേട്ടങ്ങള്‍ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലുണ്ടായല്ലോ എന്നാണെങ്കില്‍ , അതിനു നന്ദി പറയേണ്ടത് ബൗദ്ധരോടാണ്.'(സമന്വയവും സംഘര്‍ഷവും).ി

പോംവഴി മാര്‍ക്സിസത്തിലൂടെ

പോംവഴി മാര്‍ക്സിസത്തിലൂടെ

ഡോ. കെ എന്‍ പണിക്കര്‍

ദേശാഭിമാനി, ദിനപ്പത്രം 2012 ജനുവരി 3

മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ പുരോഗതി സാധ്യമാക്കുന്ന ആശയങ്ങള്‍ തടസ്സങ്ങളില്ലാത്ത നേര്‍വഴികളിലൂടെ മാത്രം മുന്നേറുന്നവയല്ല. നിരവധി പ്രതിരോധങ്ങളെ മറികടന്നും വൈരുധ്യങ്ങളുടെ കുരുക്കഴിച്ചുകൊണ്ടുമാണ് മനുഷ്യസമൂഹം പുതിയ ഘട്ടങ്ങളില്‍ എത്തിച്ചേരുന്നത്. ഈ യാത്രയില്‍ പല അപചയവും സംഭവിക്കുന്നു. അപചയങ്ങള്‍ക്ക് ധൈഷണികമായി അടിമപ്പെടാതെ നൂതനമായ പോംവഴികള്‍ക്കുവേണ്ടിയുള്ള ക്രിയാത്മകമായ ശ്രമങ്ങള്‍ സ്വായത്തമാക്കുകയാണ് പൊതുവെ സാമൂഹ്യപരിശ്രമങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ചരിത്രം ഒരിക്കലും അവസാനിക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ, അതൊരു തുടര്‍ക്കഥയല്ലതാനും. നിരന്തരമായ സാമൂഹ്യസംവേദനങ്ങളിലൂടെ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രക്രിയയാണ് ചരിത്രം. ഈ പ്രക്രിയയില്‍ അനിതരസാധാരണമായ മാറ്റങ്ങള്‍ ആവശ്യമുള്ള ചില മുഹൂര്‍ത്തങ്ങളുണ്ട്. അത്തരമൊരു ചരിത്രമുഹൂര്‍ത്തത്തെയാണ് മനുഷ്യസമൂഹം ഇപ്പോള്‍ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നതെന്ന കാര്യം വേണ്ടത്ര തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ എന്നത് സംശയമാണ്. കഴിഞ്ഞുപോയ നൂറ്റാണ്ടിനെ സംഘര്‍ഷഭരിതമായ കാലഘട്ടമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതില്‍ തെറ്റില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.

സോവിയറ്റ് യൂണിയനില്‍ സോഷ്യലിസം തകര്‍ന്നപ്പോള്‍ അമേരിക്കന്‍ രാഷ്ട്രീയനേതാക്കള്‍ അതിനെ തങ്ങളുടെ വിജയമായാണ് നോക്കിക്കണ്ടത്. അതായത് മുതലാളിത്തത്തിന്റെ വിജയവും സോഷ്യലിസത്തിന്റെ പരാജയവും. മാര്‍ക്സിസത്തിന്റെ അപര്യാപ്തതയുടെ ഉദാഹരണമായാണ് ചിലര്‍ ഇതിനെ വ്യാഖ്യാനിച്ചത്. മാര്‍ക്സിസം കാലഹരണപ്പെട്ട തത്വസംഹിതയാണെന്ന നിഗമനത്തിലാണ് മുതലാളിത്ത രാഷ്ട്രീയനേതൃത്വവും ബുദ്ധിജീവികളും എത്തിച്ചേര്‍ന്നത്. മാര്‍ക്സിസത്തോടുള്ള പൊതുബോധത്തെ അതു ബാധിക്കുകയും ചെയ്തു. മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകരും സ്വതന്ത്ര ബുദ്ധിജീവികളും സോഷ്യലിസ്റ്റ് രാജ്യങ്ങളില്‍ സംഭവിച്ച തിരിച്ചടിയെ മാര്‍ക്സിസത്തിന്റെ അപര്യാപ്തതയായി പെരുപ്പിച്ചുകാണിക്കുന്നതില്‍ ബദ്ധശ്രദ്ധരായിരുന്നു; അവരില്‍ പലര്‍ക്കും മാര്‍ക്സിസത്തിന്റെ അപാരമായ വിജ്ഞാനസമ്പത്ത് അപരിചിതമായിരുന്നെങ്കിലും. പക്ഷേ, ലോകത്തെമ്പാടും മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് തത്വസംഹിതയോടുള്ള ധൈഷണിക താല്‍പ്പര്യത്തില്‍ കാര്യമായ കുറവൊന്നുമുണ്ടായില്ല.

അമേരിക്കന്‍ സര്‍വകലാശാലകളുള്‍പ്പെടെ ലോകത്തെ എല്ലാ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിലും മാര്‍ക്സിസം പഠനവിഷയമായി തുടര്‍ന്നുപോന്നു. ഇന്ന് അന്തര്‍ദേശീയ നിലവാരത്തില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന എല്ലാ സാമൂഹ്യശാസ്ത്രജ്ഞരുടെയും ചിന്താമണ്ഡലത്തില്‍ മാര്‍ക്സിസം സ്വാധീനം ചെലുത്തി; യോജിച്ചോ വിയോജിച്ചോ. അതായത് ഗൗരവപൂര്‍വമായ ധൈഷണിക വ്യവഹാരങ്ങളില്‍ മാര്‍ക്സിസത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം സോഷ്യലിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ പരാജയത്തിനുശേഷവും നിലനിന്നു എന്നര്‍ഥം. സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെയും കിഴക്കന്‍ യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളുടെയും പതനം മാര്‍ക്സിസത്തിന്റെ പതനമായിരുന്നില്ല. മാര്‍ക്സിസം ഭരണവ്യവസ്ഥയല്ല; മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ പരിണാമപ്രക്രിയ വിശദീകരിക്കുന്ന ശാസ്ത്രീയ തത്വസംഹിതയാണ്. ടെറി ഈഗിള്‍ട്ടണ്‍ പറഞ്ഞതുപോലെ മാര്‍ക്സിന്റെ ആശയങ്ങള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് സാമൂഹ്യരാഷ്ട്രീയ സാധ്യതകളെയാണ്. ആ സാധ്യതകളുടെ ജയപരാജയങ്ങള്‍ മറ്റു പല ഘടകവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. സോഷ്യലിസത്തിന് നേരിട്ട അപചയത്തിനുശേഷം 'മുതലാളിത്തവസന്ത'മാണ് ഉണ്ടാകാന്‍ പോകുന്നതെന്ന പൊതുധാരണ പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. ഫ്രാന്‍സിസ് ഫുക്കുയാമയെയും സാമുവല്‍ ഹണ്ടിങ്ടനെയും പോലെയുള്ളവരാണ് ഈ ആശയത്തിന്റെ വക്താക്കളായി രംഗത്തെത്തിയത്. അവരുടെ അനുയായികള്‍ മുതലാളിത്തത്തിന്റെ വീരഗാഥകളുമായി എല്ലാ രാജ്യത്തും ജൈത്രയാത്ര നടത്തി. മുതലാളിത്തത്തിന് ഉദാരമുഖമുണ്ടെന്നും സാമൂഹ്യ അസമത്വത്തിന് മുതലാളിത്തത്തിനു മാത്രമേ പ്രതിവിധി കണ്ടെത്താന്‍ കഴിയൂ എന്നും അവര്‍ വാദിച്ചു. ആഗോളവല്‍ക്കരണം മുതലാളിത്തവികസനത്തിന്റെ ഗുണഭോക്താക്കളായി ദരിദ്രരാജ്യങ്ങളെയാകെ മാറ്റിത്തീര്‍ക്കുമെന്നും അവകാശപ്പെട്ടു. അതായത് മുതലാളിത്തത്തിന്റെ ന്യായീകരണത്തിനായി എല്ലാവിധ തന്ത്രവും പുറത്തെടുത്തു എന്നര്‍ഥം. പക്ഷേ, ഇതൊരു കെട്ടുകഥയായാണ് ഇന്ന് അനുഭവപ്പെടുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചുകൊല്ലങ്ങളായി ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ജനങ്ങള്‍ നേരിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന യാഥാര്‍ഥ്യം ഇതില്‍നിന്ന് എത്രയോ വ്യത്യസ്തമാണ്. ആഗോളവല്‍ക്കരണം മുതലാളിത്ത ചൂഷണവ്യവസ്ഥയുടെ പുതിയ മുഖമായാണ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. ബഹുഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെയും സാമ്പത്തികസ്ഥിതി മെച്ചപ്പെടുകയല്ല, മോശമാവുകയാണുണ്ടായത്. ഇന്ത്യയില്‍ 80 ശതമാനം അര്‍ധപട്ടിണിക്കാരാണെന്ന് സര്‍ക്കാര്‍ കണക്കുകള്‍ തന്നെ കാണിക്കുന്നു. ചെറിയ ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ അവസ്ഥയില്‍ മാത്രമാണ് ഗുണപരമായ മാറ്റമുണ്ടായിട്ടുള്ളത്. ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി എഴുപതുകളില്‍ ആരംഭിച്ച സാമ്പത്തികമാന്ദ്യം വലിയതോതിലുള്ള തൊഴിലില്ലായ്മയിലേക്ക് നയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഋണബാധ്യതയില്‍ കുടുങ്ങിയിരിക്കുകയാണ് സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങളാകെ. അതുകൊണ്ട് മിക്കവാറും എല്ലാ രാജ്യത്തും സാമ്പത്തികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ അസംതൃപ്തി തീക്ഷ്ണമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതില്‍നിന്ന് ഉടലെടുത്ത പ്രകടനങ്ങള്‍ സര്‍വസാധാരണമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് ഇന്ന്. ഇതൊരു പുതിയ യുഗത്തിന്റെ നാന്ദിയായി പരിണമിക്കുമോ എന്നതാണ് ലോകം ആകാംക്ഷയോടെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന സ്ഥിതിവിശേഷം. ഇടതുപക്ഷസ്വഭാവമുള്ള, മാര്‍ക്സിസത്തില്‍നിന്ന് സൈദ്ധാന്തികമായ പ്രചോദനം ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന, രാഷ്ട്രീയ സാമ്പത്തികവ്യവസ്ഥ സംജാതമാകുമോ എന്ന ചോദ്യത്തിന്റെ പ്രസക്തി വ്യക്തമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലഘട്ടമാണ്. കാരണം, വിഖ്യാത ചരിത്രകാരനായ എറിക് ഹോബ്സ്ബോം പറഞ്ഞപോലെ, 'ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്ക്, സാമ്പത്തികരാഷ്ട്രീയ ഉദാരശീലത്വത്തിന്, ഒറ്റയ്ക്കോ കൂട്ടായോ പോംവഴി കണ്ടുപിടിക്കാനാകുകയില്ല. മാര്‍ക്സിനെ ഗൗരവപൂര്‍വം മനസ്സിലാക്കേണ്ട സന്ദര്‍ഭമാണ് ഇത്!' ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ വ്യക്തമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മൂന്ന് പ്രവണത തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയും. അമേരിക്കന്‍ സഹായത്തോടെ ഭരണം നടത്തിയിരുന്ന ലാറ്റിനമേരിക്കന്‍ സ്വേച്ഛാധിപതികള്‍ക്കെതിരായ ബഹുജനമുന്നേറ്റം; അറബ്രാജ്യങ്ങളിലെ ജനങ്ങളുടെ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പ്പ്; മുതലാളിത്തത്തിനെതിരായ ലോകവ്യാപകമായ പ്രകടനങ്ങള്‍ . ലാറ്റിന്‍ അമേരിക്കയിലെ ബഹുഭൂരിപക്ഷം രാജ്യങ്ങളില്‍നിന്നും അമേരിക്കന്‍ ദല്ലാളുകളായിരുന്ന ഭരണാധികാരികള്‍ പുറന്തള്ളപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞു. വെനസ്വേലയിലും നിക്കരാഗ്വയിലും ചിലിയിലും അര്‍ജന്റീനയിലുമൊക്കെ ജനാധിപത്യസ്വഭാവമുള്ള ഭരണങ്ങള്‍ നിലവില്‍വന്നു. 'അറബ്വസന്തം' സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും ജനാധിപത്യത്തിനും അനുകൂലമായ കാഹളം മുഴക്കിക്കഴിഞ്ഞു. മുതലാളിത്തത്തിനും ആഗോളവല്‍ക്കരണത്തിനും എതിരെ മിതമായ രീതിയില്‍ ന്യൂയോര്‍ക്കില്‍ തുടങ്ങിയ പ്രകടനങ്ങള്‍ ലോകത്തെ മിക്കവാറും എല്ലാ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. 'മുതലാളിത്തത്തെ തൂത്തെറിയുക' എന്നതാണ് ഈ പ്രകടനക്കാര്‍ മുഴക്കുന്ന മുദ്രാവാക്യം. മുതലാളിത്തം പ്രതിസന്ധിയിലാണോ എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആര്‍ക്കും സംശയത്തിനിടയില്ല. ചില യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളിലെ ഭരണമാറ്റത്തിനു പിന്നിലും മുതലാളിത്തവിരുദ്ധ കാഴ്ചപ്പാടുകള്‍ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയതായി കാണാം. ഈ പ്രതിരോധപ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയെല്ലാം സ്വഭാവത്തിലും ലക്ഷ്യങ്ങളിലും പല വ്യത്യാസങ്ങളുമുണ്ട്. പക്ഷേ, ഇവയിലെല്ലാം പൊതുവായ സ്വഭാവം ഇടതുപക്ഷസ്വാധീനമാണ്. ആഗോളവല്‍ക്കരണത്തില്‍ അധിഷ്ഠിതമായ മുതലാളിത്തം സാമൂഹ്യപുരോഗതിക്ക് ഗുണപ്രദമല്ലെന്ന ധാരണ ജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ വളര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഒരു പോംവഴിയായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത് മാര്‍ക്സ് നിര്‍ദേശിച്ച പാതയാണ്; ആ പാതയെക്കുറിച്ചുള്ള ധാരണയും സങ്കല്‍പ്പവും വളരെ വ്യത്യസ്തമാണെങ്കില്‍ക്കൂടി. അതുകൊണ്ടാണ് മാര്‍ക്സിസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗൗരവപൂര്‍വമായ ചര്‍ച്ചകള്‍ക്ക് പ്രചാരവും പ്രാധാന്യവും വര്‍ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് ലണ്ടനില്‍ നടക്കുന്ന മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് വാര്‍ഷികാഘോഷങ്ങളിലും അമേരിക്കയിലെ മാര്‍ക്സ് സെമിനാറിലും മാര്‍ക്സിസ്റ്റുകളല്ലാത്തവരുടെയും പങ്കാളിത്തമുണ്ടാകുന്നത്. മാര്‍ക്സ് ശരിയായിരുന്നു എന്ന് ഇന്നു പറയുന്നത് ടെറി ഈഗിള്‍ട്ടനെപ്പോലുള്ള മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് പണ്ഡിതന്മാര്‍ മാത്രമല്ല, മാര്‍ക്സിസ്റ്റുകാരല്ലാത്തവര്‍ പോലും തിരിച്ചറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന യാഥാര്‍ഥ്യമാണ് അത്.

മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ പരിണാമപ്രക്രിയയെ സൈദ്ധാന്തവല്‍ക്കരിക്കുന്നതില്‍ മാര്‍ക്സിസത്തേക്കാള്‍ ശാസ്ത്രീയമായ ഒരു വിശകലനപദ്ധതി സാമൂഹ്യശാസ്ത്രത്തിലില്ല. കാരണം മാര്‍ക്സിസം സമഗ്രമായ ഒരു കാഴ്ചപ്പാടാണ്. ആ കാഴ്ചപ്പാട് സാമ്പത്തികോല്‍പ്പാദനത്തെയും പ്രത്യയശാസ്ത്ര സ്വാധീനത്തെയും സാംസ്കാരിക അവബോധമണ്ഡലങ്ങളെയുമൊക്കെ കൂട്ടിയിണക്കുന്നു. ഇന്ന് മാനവസമൂഹം നേരിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധിയില്‍നിന്ന് മോചനമുണ്ടാകണമെങ്കില്‍ , ഈ ബന്ധങ്ങളുടെ സങ്കീര്‍ണത തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിവുള്ള സൈദ്ധാന്തിക ചട്ടക്കൂട് ആവശ്യമാണ്. അതുതന്നെയാണ് ഇന്ന് മാര്‍ക്സിസത്തിന്റെ പ്രസക്തിയും പ്രാധാന്യവും.

മികവാര്‍ന്ന ലോകസൃഷ്ടിക്ക് സഹകരണ പ്രസ്ഥാനം

മികവാര്‍ന്ന ലോകസൃഷ്ടിക്ക് സഹകരണ പ്രസ്ഥാനം

എം മെഹബൂബ്

ദേശാഭിമാനി, 2012 ജനുവരി 3 :

2012 അന്തര്‍ദേശീയ സഹകരണവര്‍ഷമായി ഐക്യരാഷ്ട്ര സഭ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുകയാണ്. 'മികവാര്‍ന്ന ലോകസൃഷ്ടിക്ക് സഹകരണപ്രസ്ഥാനം' എന്നതാണ് മുദ്രാവാക്യം. ഇക്കാലമത്രയും ലോകത്തിന്റെ സാമൂഹികസാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ചയില്‍ സഹകരണ പ്രസ്ഥാനം നല്‍കിയ സംഭാവനകളെ മുന്‍നിര്‍ത്തിയാണ് ഈ തീരുമാനം. സുസ്ഥിര വികസനം, ദാരിദ്ര്യ ലഘൂകരണം, തൊഴില്‍ സൃഷ്ടിക്കല്‍ , സാമൂഹിക ഐക്യം കെട്ടിപ്പടുക്കല്‍ തുടങ്ങിയ മേഖലകളില്‍ സഹകരണ പ്രസ്ഥാനം ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത സവിശേഷ നേട്ടങ്ങളെ ഐക്യരാഷ്ട്ര സഭ ഈ തീരുമാനത്തിലൂടെ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുകയാണ്. സഹസ്രാബ്ദത്തിന്റെ വികസന ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ കൈവരിക്കുന്നതിന് സഹകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ സാധ്യതകളെ ലോകസമൂഹത്തെക്കൊണ്ട് അംഗീകരിപ്പിക്കുകയെന്ന മഹത്തായ ലക്ഷ്യമാണ് ഒരു വര്‍ഷം നീണ്ടുനില്‍ക്കുന്ന സഹകരണവര്‍ഷ പരിപാടികളിലൂടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഇതിനായി സഹകരണപ്രസ്ഥാനത്തെ സംബന്ധിച്ച പൊതു അവബോധം വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നതിനും സാമൂഹ്യ സാമ്പത്തിക ശാക്തീകരണത്തിനായി വ്യക്തികളുടെയും സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും പൊതു സാമ്പത്തിക ആവശ്യങ്ങള്‍ മുന്‍നിര്‍ത്തി സഹകരണ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ രൂപീകരണവും വളര്‍ച്ചയും പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നതിനും ഇതിനാവശ്യമായ നയങ്ങളും നിയമനിര്‍മാണവും നടത്തുന്നതിന് സര്‍ക്കാരുകളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതിനും ഐക്യരാഷ്ട്ര സഭ മുന്‍കൈയെടുക്കും. ഒക്ടോബര്‍ 31ന് ന്യൂയോര്‍ക്കിലെ യുഎന്‍ ആസ്ഥാനത്താണ് അന്തര്‍ദേശീയ സഹകരണ വര്‍ഷത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക പ്രഖ്യാപനം നടന്നത്. സഹകരണപ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ആഗോള സംഘടനയായ അന്തര്‍ദേശീയ സഹകരണ സഖ്യം}(ഐസിഎ) 2011 നവംബര്‍ 16ന് മെക്സിക്കോയിലെ കാന്‍കൂണില്‍ അന്തര്‍ദേശീയ സഹകരണ വര്‍ഷം ഔപചാരികമായി ഉദ്ഘാടനംചെയ്തു. 96 രാജ്യങ്ങളില്‍നിന്ന് അന്തര്‍ദേശീയ സഹകരണസഖ്യത്തില്‍ അംഗത്വമുള്ള 260 സംഘടനകളെ പ്രതിനിധാനംചെയ്ത്് രണ്ടായിരത്തോളം പേര്‍ പങ്കെടുത്തു. ഇന്ത്യയില്‍നിന്നുള്ള 17 അംഗ സംഘത്തില്‍ കേരള സംസ്ഥാന സഹകരണ ബാങ്ക് പ്രതിനിധിയായി ഈ ലേഖകനും പങ്കെടുത്തു. ഉദ്ഘാടനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടന്ന സെമിനാറുകളും ചര്‍ച്ചകളും സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആഗോളതലത്തിലുള്ള സ്വീകാര്യതയും കരുത്തും വെളിപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു. ചര്‍ച്ചയില്‍ പങ്കെടുത്ത ജപ്പാന്‍ കാര്‍ഷിക സഹകരണ സംഘടനകളുടെ സെന്‍ട്രല്‍ യൂണിയന്‍ പ്രതിനിധി ഭൂകമ്പവും സുനാമിയും ജപ്പാനിലുണ്ടാക്കിയ നാശനഷ്ടങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കുകയും ഈ നാശത്തില്‍നിന്ന് കരകയറുന്നതിനും പുനര്‍നിര്‍മാണത്തിനുമായി അവിടത്തെ സഹകരണ സംഘങ്ങള്‍ വഹിച്ച പങ്കിനെക്കുറിച്ചും വിവരിച്ചു. പുനരുദ്ധാരണ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കായി ജപ്പാനിലെ കാര്‍ഷിക സഹകരണ സംഘങ്ങള്‍ 133 മില്യന്‍ അമേരിക്കന്‍ ഡോളറാണ് (ഏകദേശം 665 കോടി രൂപ) സംഭാവനചെയ്തത്. മറ്റ് രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ സഹകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ സംഭാവനയായി 154 മില്യന്‍ ഡോളറും (ഏകദേശം 770 കോടി രൂപ) ശേഖരിക്കാനായി. സഹകരണ മേഖലയുടെ ശക്തിയുടെയും പാരസ്പര്യത്തിന്റെയും ഉത്തമ ദൃഷ്ടാന്തമാണ് ഇത്. 2008ല്‍ അമേരിക്കയെ ബാധിച്ച സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ ന്യൂയോര്‍ക്കിലെ നാഷണല്‍ കോഓപ്പറേറ്റീവ് ബിസിനസ് അസോസിയേഷന്‍(എന്‍സിബിഎ) പ്രതിനിധികള്‍ വിശദീകരിച്ചു. ഇക്കാലയളവില്‍ അമേരിക്കയിലെ 95 ശതമാനം വാണിജ്യ ബാങ്കുകളെയും മാന്ദ്യം പിടികൂടിയപ്പോള്‍ രക്ഷപ്പെട്ടുനില്‍ക്കാനായത് സഹകരണ ബാങ്കുകള്‍ക്ക് മാത്രമാണെന്ന് അവര്‍ അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു. സര്‍ക്കാരിന്റെ അന്ധമായ വിപണിവല്‍ക്കരണ നയങ്ങളും സാമ്രാജ്യത്വതാല്‍പ്പര്യങ്ങളും സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതം തകര്‍ത്തുകളയുന്നതിന്റെ നേര്‍ചിത്രമാണ് അവര്‍ നല്‍കിയത്. ആ വിവരണങ്ങള്‍ അക്ഷരംപ്രതി ശരിവയ്ക്കുന്ന കാഴ്ചകളാണ് തെരുവില്‍ കണ്ടത്. സെ്പതംബര്‍ 17ന് ആരംഭിച്ച വാള്‍സ്ട്രീറ്റ് പിടിച്ചെടുക്കല്‍സമരം കൊടുമ്പിരിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സമരപ്പന്തലുകളില്‍നിന്ന് വിതരണംചെയ്യുന്ന നോട്ടീസുകളില്‍ അമേരിക്കക്കാരന്റെ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ കാരണങ്ങള്‍ വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്. 'കേവലം ഒരു ശതമാനം വരുന്നവര്‍ 99 ശതമാനം വരുന്നവരെ തൊഴില്‍രഹിതരും ഭവനരഹിതരുമാക്കി. ഞങ്ങള്‍ക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട എല്ലാറ്റിനെയും വാള്‍സ്ട്രീറ്റുകാര്‍ ഇല്ലാതാക്കി. ഇനി ജീവിതം മുന്നോട്ടുപോകണമെങ്കില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് വാള്‍സ്ട്രീറ്റ് പിടിച്ചെടുത്തേ മതിയാകൂ'നോട്ടീസില്‍ പറയുന്നു. അമേരിക്കയുടെ ധനകാര്യ ബാങ്കിങ് മേഖലയുടെ ചുക്കാന്‍ പിടിക്കുന്ന വാള്‍സ്ട്രീറ്റിന്റെ അഴിമതികളുടെയും ഊഹക്കച്ചവടത്തിന്റെയും ചൂതാട്ടത്തിന്റെയും ദൂഷ്യഫലങ്ങള്‍ നേരിട്ടനുഭവിക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനതയുടെ ആത്മരോഷം തെരുവുകളില്‍ കത്തിപ്പടരുന്ന കാഴ്ച ഇന്ന് മുതലാളിത്ത രാജ്യങ്ങള്‍ മൊത്തത്തില്‍ നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങളിലേക്കാണ് വിരല്‍ചൂണ്ടുന്നത്. അന്തര്‍ദേശീയ സഹകരണവര്‍ഷം എന്ന തീരുമാനത്തില്‍ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ എത്തിച്ചേര്‍ന്നതിന്റെ പ്രധാന കാരണം 2008ലെ ആഗോള സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യവും മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥയുടെ തകര്‍ച്ചയുമാണെന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയമില്ല. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭാ സെക്രട്ടറി ജനറല്‍ ബാന്‍ കി മൂണിന്റെ വാക്കുകള്‍ ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു 'ഒരേ സമയം സാമ്പത്തിക ജീവനക്ഷമതയും സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും പിന്തുടരാന്‍ തങ്ങള്‍ക്ക് കഴിയുമെന്ന അന്തര്‍ദേശീയ സമൂഹത്തിനുള്ള ഒരോര്‍മപ്പെടുത്തലാണ് സഹകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ ,' അന്തര്‍ദേശീയ സഹകരണ വര്‍ഷം പ്രഖ്യപിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഈ വാക്കുകളിലൂടെ സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ മാനുഷിക മുഖം അദ്ദേഹം ലോകജനതയെ ഓര്‍മപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു. ഇന്ത്യയില്‍ ആറ് ലക്ഷത്തോളം സഹകരണ സംഘങ്ങളാണുള്ളത്. അംഗങ്ങള്‍ 24 കോടിയോളമുണ്ട്. എല്ലാ ഗ്രാമങ്ങളിലും സഹകരണ സംഘങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യമുണ്ട്. എന്നാല്‍ , നൂറ്റാണ്ട് പിന്നിട്ട ഇന്ത്യയിലെ സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ വളര്‍ച്ച വിവിധ സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ വ്യത്യസ്ത രീതിയിലാണ്. പാല്‍ സഹകരണ സംഘങ്ങളുടെ കാര്യത്തില്‍ ഗുജറാത്ത് ലോകശ്രദ്ധയാകര്‍ഷിക്കുന്നു. മഹാരാഷ്ട്ര സഹകരണ പഞ്ചസാരമില്ലുകള്‍ക്കും ഹരിയാന സഹകരണ വളംഫാക്ടറികളുടെ കാര്യത്തിലും മുന്‍പന്തിയിലാണ്. കേരളത്തെപ്പോലെ സഹകരണ ബാങ്കിങ് രംഗം ശക്തമായ മറ്റൊരു സംസ്ഥാനമില്ല. പൊതുമേഖല വാണിജ്യ ബാങ്കുകള്‍ക്ക് സമാനമായ പ്രവര്‍ത്തനമാണ് കേരളത്തില്‍ സഹകരണ ബാങ്കുകള്‍ നടത്തുന്നത്. വൈജാത്യങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞതാണെങ്കിലും ഇന്ത്യയിലെ സഹകരണ പ്രസ്ഥാനം പൊതുവില്‍ ശക്തവും സാധാരണക്കാരന്റെ അത്താണിയുമാണ്. രാജ്യത്തെ മൊത്തം ജനങ്ങളില്‍ പകുതിയോളം പേര്‍ക്കെങ്കിലും സഹകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളെക്കൊണ്ട് പ്രയോജനം ലഭിക്കുന്നുണ്ട്. നവഉദാരവല്‍ക്കരണനയങ്ങള്‍ സഹകരണ മേഖലയുടെ വളര്‍ച്ചയെ സാരമായി ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. കേന്ദ്രസര്‍ക്കാരിന്റെ മുന്‍ഗണനാപ്പട്ടികയില്‍ സഹകരണ മേഖല അവഗണിക്കപ്പെട്ടു. സഹകരണ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ക്ക് നെഹ്റുവിന്റെ കാലം മുതല്‍ ലഭിച്ചുവന്ന പ്രത്യേക സംരക്ഷണവും ആനൂകൂല്യങ്ങളും ഓരോന്നായി എടുത്തുമാറ്റപ്പെട്ടു. നികുതികളും ലെവികളും ഈടാക്കാനാരംഭിച്ചു. കാര്‍ഷിക വായ്പയുടെ കാര്യത്തില്‍ സഹകരണസംഘങ്ങളെ സഹായിക്കാന്‍ രൂപീകരിച്ച നബാര്‍ഡിന്റെ ഉദ്ദേശലക്ഷ്യങ്ങള്‍തന്നെ അട്ടിമറിക്കപ്പെട്ടു. 1990കളില്‍ രാജ്യത്തെ മൊത്തം കാര്‍ഷിക വായ്പയില്‍ 62 ശതമാനവും സഹകരണബാങ്കുകളിലൂടെയായിരുന്നെങ്കില്‍ 2011 ആയപ്പോള്‍ അത് 16 ശതമാനമായി ചുരുങ്ങി. വിപണി കേന്ദ്രീകൃതമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന നബാര്‍ഡിനെയാണ് നമുക്കിപ്പോള്‍ കാണാന്‍ കഴിയുക. കാര്‍ഷിക മേഖലയുടെ പുരോഗതി, സഹകരണ സംഘങ്ങളുടെ വളര്‍ച്ച, ഭക്ഷ്യസുരക്ഷ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളില്‍ നിന്നെല്ലാം നബാര്‍ഡ് പിന്നോട്ടുപോയി. ഏതൊരു കോര്‍പറേറ്റ് സ്ഥാപനത്തെയുംപോലെ ലാഭമുണ്ടാക്കാനുള്ള തീവ്രശ്രമത്തിലാണ് നബാര്‍ഡ്. കാര്‍ഷിക വായ്പാ പുനര്‍വായ്പയുടെയും ദീര്‍ഘകാല കാര്‍ഷിക വായ്പയുടെയും പലിശ വര്‍ഷംതോറും കൂട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഹ്രസ്വകാല കാര്‍ഷിക വായ്പാ മേഖലയില്‍ നിലനില്‍ക്കുന്ന സുദൃഢമായ ത്രിതല സംവിധാനം അട്ടിമറിച്ച് കേരളത്തിലെ സഹകരണ ബാങ്കിങ് മേഖലയെ താറുമാറാക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍പോലും സംസ്ഥാനത്തെ നബാര്‍ഡ് ഉദ്യോഗസ്ഥരില്‍നിന്ന് അടുത്തകാലത്തുണ്ടായി എന്നത് ഗൗരവമായി കാണണം. ഇത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തില്‍ അന്തര്‍ദേശീയ സഹകരണ വര്‍ഷം കേന്ദ്ര ഭരണാധികാരികളുടെ സഹകരണ മേഖലയോടുള്ള മനോഭാവത്തിലും സമീപനത്തിലും എന്തൊക്കെ മാറ്റങ്ങളാണുണ്ടാക്കുക എന്നത് കണ്ടറിയേണ്ട കാര്യമാണ്. എന്നാല്‍ , കേരളത്തിലെ സ്ഥിതി വ്യത്യസ്തമാണ്. സഹകരണം ഇവിടെ സര്‍വതല സ്പര്‍ശിയാണ്. മുഴുവന്‍ ജനങ്ങളും സഹകരണ മേഖലയുമായി ഏതെങ്കിലും തരത്തില്‍ ബന്ധപ്പെട്ടുനില്‍ക്കുന്നു. ജനാധിപത്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ ഭരണക്രമവും വികസനോന്മുഖ നയപരിപാടികളും നമ്മുടെ സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിനുണ്ട്. ചില കുറവുകളും ഇല്ലാതില്ല. സാങ്കേതിക സൗകര്യങ്ങള്‍ വിപുലപ്പെടുത്തല്‍ , മനുഷ്യവിഭവശേഷി വികസനം, പ്രൊഫഷണലിസം തുടങ്ങി കാര്യങ്ങളില്‍ കുറെക്കൂടി മൂന്നേറാനുണ്ട്. അതുപോലെ പ്രാധാന്യമര്‍ഹിക്കുന്നതാണ് ഓരോ സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും സാമ്പത്തിക ജീവനക്ഷമതയും സാമ്പത്തിക അച്ചടക്കവും പ്രത്യേകമായി ഉറപ്പുവരുത്തുക എന്നതും. മികവാര്‍ന്ന സഹകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ ഉയര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുവരേണ്ടത് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യമാണ്. അന്തര്‍ദേശീയ സഹകരണ വര്‍ഷത്തില്‍ നമ്മള്‍ ഏറ്റെടുക്കേണ്ട ചില കാര്യങ്ങളുണ്ട്. പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണം, മാലിന്യ സംസ്കരണം, പാരമ്പര്യേതര ഊര്‍ജം, മാസ്ട്രാന്‍സ്പോര്‍ട്ടേഷന്‍ , റഗുലേറ്റഡ് മാര്‍ക്കറ്റ് തുടങ്ങി മേഖലകളില്‍ സഹകരണ സംരംഭങ്ങള്‍ക്കുള്ള സാധ്യതകള്‍ കൂടുതലായി പ്രയോജനപ്പെടുത്തണം. അമിതമായ ഉപഭോഗതല്‍പ്പരതയ്ക്കും മദ്യാസക്തിക്കും കടക്കെണിയെ തുടര്‍ന്നുണ്ടാകുന്ന ആത്മഹത്യയ്ക്കും എതിരെയുള്ള ഫലപ്രദമായ ബോധവല്‍ക്കരണ പരിപാടികള്‍ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിന് സഹകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ മുന്‍കൈയെടുക്കുന്നത് ഉചിതമായിരിക്കും. ചുരുക്കത്തില്‍ വികസിത വികസ്വര അവികസിത രാജ്യങ്ങളെന്ന വ്യത്യാസമില്ലാതെ ലോകത്തിന്റെ നാനാകോണുകളിലും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന സഹകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ സമാധാനം, പരിസ്ഥിതി, തൊഴില്‍ , വികസനം, സമന്വയം തുടങ്ങി മാനവിക അജന്‍ഡകള്‍ക്കാണ് നേതൃത്വം നല്‍കുന്നത്. ഈ സന്ദേശം കൂടുതല്‍ ജനങ്ങളിലേക്കെത്തിക്കുന്നതിനും ജനോപകാരപ്രദവും വികസനോന്മുഖവുമായ പരിപാടികള്‍ കൂടുതലായി ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനും അന്തര്‍ദേശീയ സഹകരണ വര്‍ഷം ഏവര്‍ക്കും പ്രചോദനമാകട്ടെ. (സംസ്ഥാന സഹകരണബാങ്ക് പ്രസിഡന്റാണ് ലേഖകന്‍)

2012- നമുക്ക് നല്ലവരാകാം

നമുക്ക് നല്ലവരാകാം

2012 ജനുവരി 1 ന് മലയാള മനോരമ ദിനപത്രത്തിൽ വന്നത്

പുതിയ ശീലങ്ങളിലേക്ക് ഇൌ പുതുവത്സരത്തെ മാറ്റിയെടുക്കാം. വിവിധ ജീവിത മേഖലകളില്‍ നമുക്കു ശീലിക്കാവുന്ന അഞ്ചു കാര്യങ്ങള്‍ സി.രാധാകൃഷ്ണന്‍, ഡോ. ബി. ഇക്ബാല്‍, ബി. ഹൃദയകുമാരി എന്നിവര്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നു

സാമൂഹികം

നമ്മളും നമ്മുടെ നാടും നന്നാവണമെങ്കില്‍ നാം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ട 5 കാര്യങ്ങള്‍

സി. രാധാകൃഷ്ണന്‍

ഒരു പുതുവല്‍സര ദിനത്തിലാണു സ്വിറ്റ്സര്‍ലന്‍ഡില്‍ ആല്‍പ്സ് പര്‍വതത്തിലെ വിനോദസഞ്ചാര കേന്ദ്രത്തില്‍ വച്ച് അന്നാട്ടുകാരനായ ഒരാള്‍ എന്നോടു പറഞ്ഞത്, 'നേരേചൊവ്വേ പരിപാലിച്ചാല്‍ ഞങ്ങളുടേതിനെക്കാള്‍ ചന്തമുള്ള നാടാണു കേരളം എന്ന്. കേരളം പലവട്ടം കണ്ട അദ്ദേഹത്തോടു 'നിങ്ങളുടെ നാടു മനോഹരമായിരിക്കുന്നു! എന്നു പറഞ്ഞപ്പോഴുണ്ടായ പ്രതികരണമായിരുന്നു അത്.

അതില്‍പ്പിന്നെ ആണ്ടുപിറവികളില്‍ ഇൌ കാര്യം ഞാന്‍ ഒാര്‍ക്കാറുണ്ട്. നമുക്കും നാടിനും നന്നാകാന്‍ എന്തെല്ലാം വേണം എന്നു വെറുതെ ആലോചിക്കാറുമുണ്ട്. നാലഞ്ചു കാര്യങ്ങളില്‍ മനസ്സുവച്ചാല്‍ രായ്ക്കുരാമാനം എല്ലാം ശരിയാകുമെന്നു തോന്നുന്നു.

1. ലഹരിപ്രിയം: ആരോഗ്യത്തിനു തീകൊളുത്തി ലഹരിച്ചൂടുണ്ടാക്കി സ്വയം എരിയിക്കാതിരുന്നുകൂടേ? 'കേരളമെന്നു കേട്ടാലോ തിളയ്ക്കണം വിസ്കി നമുക്കു ഞരമ്പുകളില്‍! എന്ന ദാരുണാവസ്ഥ പ്രബുദ്ധരായ നമുക്കു ഭൂഷണമോ?

2. അഴിമതി: അഴിമതി സമൂഹശരീരത്തിലെ മാരകരോഗാണുവാണെന്നു തിരിച്ചറിയുകയും വര്‍ജിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടേ? 'ഭാരതമെന്നു കേള്‍ക്കുമ്പോഴപമാനപൂരിതമാകേണ്ടിവരില്ലല്ലോ പിന്നെ അന്തരംഗം!

3. ദുരഭിമാനം: ഇല്ലാത്ത പ്രതിച്ഛായ ഉണ്ടെന്നു സങ്കല്‍പിച്ച് അതിനെ രക്ഷിക്കാനും മിനുക്കാനും കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന കോപ്രായങ്ങള്‍ ശുദ്ധഭോഷ്കല്ലേ? അതിരുകളില്ലാതെ സ്നേഹിക്കാന്‍ കഴിയുന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ മേന്മ എന്നറിഞ്ഞ് മനംകുളിര്‍ക്കുന്നതല്ലേ പരമസുഖം?

4.അന്യതാബോധം: തികച്ചും വേറിട്ട് ഒരാളായി ഇരിക്കുമ്പോഴും ഒാരോരുത്തരും നാടിന്റെയും ലോകത്തിന്റെയും പ്രപഞ്ചത്തിന്റെയും അവിഭാജ്യഭാഗമാണെന്ന നേരു മറക്കാമോ? ചുറ്റുമുള്ള ഭൌതിക പരിസ്ഥിതിയോ മാനസികാവസ്ഥകളോ മലിനമാകാതിരുന്നാലല്ലേ ആരുടെയും സ്വന്തം സുസ്ഥിതി ഭദ്രമാകൂ? ഒാരോ ദിവസം അസ്തമിക്കുമ്പോഴും ഇന്ന് ഇൌ മഹാവിശ്വത്തില്‍ നിന്ന് എടുത്തതും തിരികെക്കൊടുത്തതും തമ്മിലുള്ള അന്തരം നമ്മെ കടക്കാരനാക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുന്നതല്ലേ സര്‍വമതസമ്മതമായ മനുഷ്യധര്‍മം?

5. സര്‍വജ്ഞഭാവം: കേരളീയരായ നമുക്കു പ്രത്യേകിച്ചുമുള്ള ഒരു പ്രധാന ദുസ്സ്വഭാവം സര്‍വജ്ഞഭാവമല്ലേ? അറിയാത്തത് അറിയില്ല എന്നു പറയാന്‍ നമുക്കിപ്പോഴും വേണ്ടത്ര അറിവുണ്ടോ? ഇൌ അറിവില്ലായ്മയല്ലേ മിക്കപ്പോഴും സംഘര്‍ഷങ്ങളുടെയും മനോമലിനീകരണത്തിന്റെയും തുടക്കം?
ഈ പഞ്ചപാപങ്ങള്‍ പോയാല്‍ ഇവിടം സ്വര്‍ഗമായി.

സ്റ്റുഡന്റ്സ് ഒണ്‍ലി

പുതുവര്‍ഷത്തില്‍ വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ക്കു ചെയ്യാന്‍ 5 കാര്യങ്ങള്‍

ബി. ഹൃദയകുമാരി

1. സമയം വേണ്ടവിധം ഉപയോഗിക്കുക: സമയക്കുറവാണു വിദ്യാര്‍ഥികളെ അലട്ടുന്ന ഒരു പ്രശ്നം. സമയം പാഴാക്കാതിരിക്കുകയേ വഴിയുള്ളൂ. നിങ്ങളുടെ കോഴ്സിന്റെ പരിമിതികള്‍ക്കുള്ളില്‍ സമയത്തെ രണ്ടു വിധത്തില്‍ ഉപയോഗിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാം. ഒന്ന്, മണിക്കൂര്‍ എന്ന യൂണിറ്റിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ചില ടോപ്പിക്കുകള്‍ പഠിക്കുക. രണ്ട്, അയവുള്ള പഠനമാണ്. ആഴ്ചയോ മാസമോ യൂണിറ്റായെടുത്തു ടെന്‍ഷനില്ലാതെ സാവധാനത്തില്‍ മറ്റു ചില ടോപ്പിക്കുകള്‍ പഠിക്കുക. രണ്ടും ശ്രദ്ധയോടെ നിങ്ങള്‍ തന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കണം. സമയം ഒരൊഴുക്കാണെന്നു മറക്കരുത്.

2. പുതുവിഷയങ്ങള്‍ പഠിക്കാം: നിങ്ങളുടെ ഐച്ഛികവിഷയം പഠിക്കുമ്പോള്‍, നിങ്ങള്‍ക്കു താല്‍പര്യമുള്ള മറ്റൊരു വിഷയം, ഐച്ഛികത്തില്‍ നിന്നു തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായതു ക്രമമായി വായിച്ച് അതുമായി ബന്ധം പുലര്‍ത്തുക. ഉദാഹരണമായി, ഗണിതശാസ്ത്രം പഠിക്കുന്നയാള്‍ക്കു സ്വന്തം താല്‍പര്യമനുസരിച്ച് ഇന്ത്യന്‍ സ്വാതന്ത്യ്രസമരമോ ആമസോണ്‍ തടാകത്തിലെ ബയോ ഡൈവേഴ്സിറ്റിയോ എന്തുവേണമെങ്കിലും അല്‍പം ആഴത്തില്‍ പഠിക്കാം. നിങ്ങളുടെ തലച്ചോറും കാഴ്ചപ്പാടും ബഹുമുഖമായി വികസിക്കട്ടെ.

3. ഭാഷാപഠനത്തിനു മുന്‍ഗണന: ഏതു വിഷയം സ്കൂള്‍, ഡിഗ്രി തലങ്ങളില്‍ പഠിക്കുമ്പോഴും ഭാഷാപഠനത്തിന് - മലയാളം, ഇംഗ്ലിഷ് - മുന്‍ഗണന നല്‍കുക. നല്ല പദശേഖരം, തെറ്റില്ലാത്ത വാക്യഘടന, ഉചിതപദം അനായാസമായി തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള കഴിവ് ഇവ വിദ്യാഭ്യാസമുള്ളയൊരാളിന് ഉണ്ടായിരിക്കണം. പദങ്ങളില്‍ കൂടി ബോധം വളരുന്നു. മനസ്സ് ഭാവത്തിന്റെയും അര്‍ഥത്തിന്റെയും സൂക്ഷ്മതലങ്ങളിലെത്തുന്നു. എന്തുവിഷയം പഠിക്കാനും മനസ്സ് സജ്ജമാകാന്‍ ഭാഷ വേണം.

4. മനസ്സിനെ അനുസരിപ്പിക്കുക: മനസ്സ് സദാ ചിലച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. അതിനെ അടക്കിനിര്‍ത്താന്‍ പ്രയാസമാണ്. ഒരു വ്യായാമം ശീലിച്ചാലോ? ഇപ്പോള്‍ എന്തു ചെയ്യുന്നുവോ അതില്‍ മനസ്സിനെ വ്യാപരിപ്പിക്കുക. ഉദാഹരണമായി, തലമുടി ചീകുകയാണെങ്കില്‍ ചീപ്പിന്റെ നിറം, മുടിയുടെ നിറം, മുടിക്കു കൈവരുന്ന തിളക്കവും ഒതുക്കവും, ചീപ്പിന്റെ പ്രപ്പര്‍ എന്നിങ്ങനെ ഒരു പേജെങ്കിലും എഴുതാനുള്ള വസ്തുതകള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു കിട്ടും. മനസ്സ് നിങ്ങളെ അനുസരിക്കാന്‍ ശീലിക്കുകയും ചെയ്യും.

5. ആരോഗ്യവും സന്തോഷവും: കളിക്കുക, ചിരിക്കുക, പാടുക - നിങ്ങളുടെ ശരീരവും മനസ്സും ഉന്മേഷഭരിതമാകട്ടെ. നിങ്ങളെക്കാണുമ്പോഴേ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കു സന്തോഷം തോന്നട്ടെ. ആരോഗ്യവും സന്തോഷവുമുള്ളവരുടേതാകണം നാളത്തെ ഇന്ത്യ.

പെരുമാറ്റശീലങ്ങള്‍

വ്യക്തിശീലങ്ങളില്‍ മലയാളികള്‍ വരുത്തേണ്ട 5 മാറ്റങ്ങള്‍

ഡോ. ബി. ഇക്ബാല്‍

1. സാമൂഹികശുചിത്വം: വ്യക്തി ശുചിത്വത്തോടൊപ്പം സാമൂഹിക ശുചിത്വമാവട്ടെ ലക്ഷ്യം. ശുചിത്വകേരളം സുന്ദരകേരളം എന്ന സ്വപ്നം മനസ്സില്‍ ഉറപ്പിക്കണം. പ്ലാസ്റ്റിക്കിനെ കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ മൂന്ന് " ആവട്ടെ മന്ത്രം. നിരസിക്കുക, ഉപേക്ഷിക്കാതെ വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കുക, ,പുനഃചംക്രമണം. പൊതുസ്ഥലങ്ങള്‍ തുപ്പിയും മലമൂത്രവിസര്‍ജനം നടത്തിയും വൃത്തികേടാക്കാതിരിക്കുക. അക്രമവാസനകളോടും വിടപറയാം. കേരളത്തിന്റെ പരിസ്ഥിതിക്കു കോട്ടംതട്ടുന്ന പ്രവൃത്തികള്‍ ചെയ്യില്ലെന്നു മനസ്സുകൊണ്ട് ഉറപ്പിക്കാം.

2. റോഡുകളിലെ സുരക്ഷ: മദ്യപിച്ചും ട്രാഫിക് നിയമങ്ങള്‍ ലംഘിച്ചും വാഹനമോടിക്കുന്ന ശീലം പലരിലുമുണ്ട്. മുന്‍പേ കടന്നുപോകുന്ന വാഹനങ്ങളെ അവരുടെ വഴിക്കുവിടുക. അവരെ മറികടക്കാനുള്ള നിര്‍ബന്ധം നമുക്കു വേണ്ട. ഓവര്‍ടേക്കിങ് കൊണ്ടുമാത്രം അപകടങ്ങള്‍ പെരുകുന്നു. പത്തോ പതിനഞ്ചോ മിനിറ്റിനു വേണ്ടി അമിതവേഗത്തില്‍ പായുന്ന ശീലം വലിയ റിസ്കാണ്. ദിനംപ്രതി വാഹനാപകടങ്ങളില്‍ മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ശരാശരി 10 പേരെയും പരുക്കേല്‍ക്കുന്ന 200 പേരെയും ഇടയ്ക്കെങ്കിലും ഓര്‍ക്കുക.

3. ജനസേവകരാകുക: സേവന മേഖലയില്‍ ചിലരെങ്കിലും നിലമറക്കുന്നില്ലേ? ഇനി അങ്ങനെയുണ്ടാവരുത്. സര്‍ക്കാര്‍ ജീവനക്കാര്‍, ഡോക്ടര്‍മാര്‍, അധ്യാപകര്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ ജനസേവകരാണെന്ന വസ്തുത വിസ്മരിക്കാതിരിക്കുക. വിദ്യാര്‍ഥികളുടെ പ്രാഥമിക ഉത്തരവാദിത്തം പഠനവും അധ്യാപകരുടേത് അധ്യാപനവുമാണെന്ന് ഒാര്‍ത്തുകൊണ്ടു വര്‍ഷം തുടങ്ങുക. മറ്റെല്ലാം ഇൌ പ്രാഥമിക ഉത്തരവാദിത്തത്തിനു പിന്നാലെ വരും.

4. പാഴാക്കരുത് വൈദ്യുതി: കേരളം വൈദ്യുതിക്ഷാമം ഉള്ള സംസ്ഥാനമാണെന്നു നമ്മളും ഒാര്‍ക്കണം. വെറുതെ വൈദ്യുതി പാഴാക്കാതിരിക്കുക. വീട്ടിലും ജോലിസ്ഥലത്തും വൈദ്യുതി ഉപയോഗം കഴിവതും പരിമിതപ്പെടുത്തുക.

5. ചെടികളും പുസ്തകങ്ങളും: ഇന്ന് എത്രപേര്‍ ചെടി നടും? വീട്ടുവളപ്പിലും ജോലിസ്ഥലത്തും ചെടികളും വൃക്ഷങ്ങളും നിറയാന്‍ നിങ്ങള്‍ കാരണക്കാരാവട്ടെ. പുതുവര്‍ഷവും ജന്മദിനവും എല്ലാം ചെടിനട്ട് ആഘോഷിക്കാം. നിര്‍ബന്ധമായും കുട്ടികളെ വായനശാലകളില്‍ അംഗമാക്കണം. വായനയെ പ്രോല്‍സാഹിപ്പിക്കുക. വിവാഹത്തിനും ജന്മദിനത്തിനും മറ്റും പുസ്തകങ്ങള്‍ സമ്മാനമായി നല്‍കണം.

2011 ഡിസംബർ 31 ന് ദേശാഭിമനിയില്‍ വന്ന ലേഖനങ്ങളില്‍ ചിലത്

2011 ഡിസംബർ 31 ന് ദേശാഭിമനി ദിനപത്രത്തിൽ വന്ന ലേഖനങ്ങൾ

തിഹാറിലേക്ക് ഇനി ആരൊക്കെ?

എം പ്രശാന്ത്

2011നെ അഴിമതിയുടെ വര്‍ഷമെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാം. ഒരു കേന്ദ്രമന്ത്രിയും രണ്ട് പ്രമുഖ എംപിയും അഴിമതിക്കേസില്‍ പ്രതിചേര്‍ക്കപ്പെട്ട് ജയിലിലായ വര്‍ഷം. അഴിമതി ആരോപണങ്ങളെത്തുടര്‍ന്ന് രണ്ട് സംസ്ഥാന മുഖ്യമന്ത്രിമാര്‍ക്ക് സ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഒരു മുന്‍ കേന്ദ്രമന്ത്രിയെ അഴിമതിക്കേസില്‍ കോടതി ശിക്ഷിച്ചു. അതിലൊരാള്‍ ജയിലിലും പോയി. കേന്ദ്ര ഭരണത്തിലെ പ്രമുഖരും ഉദ്യോഗസ്ഥരും കോര്‍പറേറ്റ് ലോബിയും ചേര്‍ന്നുള്ള കൂട്ടുകെട്ട് രാജ്യത്തെ ഒന്നാകെ വില്‍ക്കുന്ന വിധമാണ് കാര്യങ്ങള്‍ നീക്കിയത്. കേന്ദ്ര ഖജനാവിന് 1.76 ലക്ഷം കോടി രൂപയുടെ നഷ്ടം വരുത്തിയ 2ജി സ്പെക്ട്രം അഴിമതി തന്നെയാണ് 2011ലും നിറഞ്ഞുനിന്നത്. ഇടതുപക്ഷപാര്‍ടികളും മറ്റ് പ്രതിപക്ഷപാര്‍ടികളും സ്പെക്ട്രം അഴിമതി പാര്‍ലമെന്റിലും മറ്റും സജീവ ചര്‍ച്ചയാക്കിയതോടെ യുപിഎ സര്‍ക്കാര്‍ പലവട്ടം ആടിയുലഞ്ഞു. ഡിഎംകെ നേതാവ് എ രാജയ്ക്ക് ടെലികോം മന്ത്രിസ്ഥാനം രാജിവയ്ക്കേണ്ടി വന്നു. രാജ, കനിമൊഴി തുടങ്ങിയവരെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിന് കേന്ദ്രം പരമാവധി ശ്രമിച്ചെങ്കിലും സുപ്രീംകോടതി ശക്തമായി രംഗത്തുവന്നതോടെ സിബിഐ നടപടിയെടുക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതമായി. ആദ്യം രാജയും പിന്നീട് കനിമൊഴിയും തീഹാര്‍ ജയിലിലായി. ഇതോടൊപ്പം മുന്‍ ടെലികോം സെക്രട്ടറി സിദ്ധാര്‍ഥ് ബെഹുവടക്കമുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥ പ്രമുഖരും കോര്‍പറേറ്റ് തലവന്മാരും തിഹാറിലെ അന്തേവാസികളായി. മാസങ്ങളോളം ജയിലില്‍ കഴിഞ്ഞ ശേഷം കനിമൊഴിയും മറ്റ് പ്രതികളും ജാമ്യത്തില്‍ പുറത്തുവന്നെങ്കിലും രാജയും ബെഹുവുമൊക്കെ ഇപ്പോഴും തിഹാറില്‍ തന്നെയാണ്. ആഭ്യന്തരമന്ത്രി പി ചിദംബരത്തിന് സ്പെക്ട്രം ഇടപാടിലുണ്ടായിരുന്ന പങ്ക് മറനീക്കി പുറത്തുവന്നെങ്കിലും സര്‍ക്കാര്‍ സംരക്ഷണവലയം തീര്‍ത്തിരിക്കയാണ്. എന്നാല്‍ , സുപ്രീംകോടതിയും കേസ് പരിഗണിക്കുന്ന പ്രത്യേക കോടതിയും എങ്ങനെ നീങ്ങുമെന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും ചിദംബരത്തിന്റെ ഭാവി. അതുകൊണ്ട് തന്നെ സ്പെക്ട്രം അഴിമതി 2012ലും പ്രമുഖ വിഷയമായി നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കും. കോമണ്‍വെല്‍ത്ത് അഴിമതിയാണ് 2011ല്‍ രാജ്യത്തെ ഞെട്ടിച്ച് പുറത്തുവന്ന മറ്റൊരു വന്‍ക്രമക്കേട്. രാജ്യത്തിന് അഭിമാനമായി മാറേണ്ടിയിരുന്ന കായികമാമാങ്കം മുതിര്‍ന്ന കോണ്‍ഗ്രസ് നേതാവ് സുരേഷ് കല്‍മാഡിയടക്കമുള്ള അഴിമതി വീരന്മാരുടെ കൊള്ളയടിയിലൂടെ നാണക്കേടായി മാറി. ഗെയിംസ് തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പുതന്നെ അഴിമതിസൂചനകള്‍ വെളിപ്പെട്ടു. പ്രതിപക്ഷപാര്‍ടികള്‍ പാര്‍ലമെന്റില്‍ വിഷയം ശക്തമായി ഉന്നയിച്ചതോടെ സര്‍ക്കാരിന് അന്വേഷണത്തിന് ഉത്തരവിടേണ്ടി വന്നു. ഇതോടെ സുരേഷ് കല്‍മാഡിയടക്കമുള്ളവര്‍ തിഹാര്‍ ജയിയിലിലായി. കോടികളുടെ നഷ്ടമാണ് കോമണ്‍വെല്‍ത്ത് ഗെയിംസ് രാജ്യത്തിന് വരുത്തിവച്ചത്. അഴിമതിയില്‍ കുടുങ്ങി രണ്ട് സംസ്ഥാന മുഖ്യമന്ത്രിമാര്‍ പുറത്തുപോയി. മഹാരാഷ്ട്ര മുഖ്യമന്ത്രി അശോക് ചവാനും കര്‍ണാടക മുഖ്യമന്ത്രി യെദ്യൂരപ്പയും. ആദര്‍ശ് ഫ്ളാറ്റ് ഇടപാടാണ് ചവാന്റെ കസേര തെറിപ്പിച്ചത്. ഭൂമി ഇടപാട് ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള അഴിമതി പരമ്പരകളില്‍ പ്രതിയായതാണ് യെദ്യൂരപ്പയുടെ രാജിക്ക് വഴിയൊരുക്കിയത്. എസ് എം കൃഷ്ണ, വിലാസ്റാവു ദേശ്മുഖ് തുടങ്ങി കേന്ദ്രമന്ത്രിമാരുടെ വലിയൊരു നിര തന്നെ ആരോപണങ്ങളുടെ നിഴലിലാണ്. 2012ലും പല വമ്പന്മാരും പുറത്തേക്ക് പോകുമെന്ന് വ്യക്തം. മുന്‍കേന്ദ്രമന്ത്രി സുഖ്റാമിനെ അഴിമതിക്കേസില്‍ കോടതി ശിക്ഷിച്ചതിനും 2011 സാക്ഷിയായി.
*********************************************************************************************************************************************************

വീണ്ടും ആ കറുത്ത നാളുകള്‍

വി ജയിന്‍

പശ്ചിമബംഗാളിനെ സംബന്ധിച്ച് അടിമുടി മാറ്റങ്ങള്‍ സംഭവിച്ച വര്‍ഷമാണ് കടന്നുപോയത്. ഇക്കാലയളവില്‍ ഇന്ത്യന്‍ സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും വലിയ രാഷ്ട്രീയ, സാമൂഹ്യ മാറ്റങ്ങള്‍ക്ക് വിധേയമായ സംസ്ഥാനമാണ് പശ്ചിമബംഗാള്‍ . വര്‍ഷങ്ങളായി നിലനിന്ന ശാന്തമായ ജനജീവിതവും സജീവമായ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയും മൂല്യങ്ങളും അട്ടിമറിക്കപ്പെട്ടു. അക്രമത്തിന്റെയും അരാജകത്വത്തിന്റെയും പഴയ നാളുകള്‍ ബംഗാളിലേക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നുവോ എന്ന സംശയം അനുദിനം ശക്തിപ്പെടുകയാണ്. മുപ്പത്തിനാലു വര്‍ഷത്തെ ഇടതുമുന്നണി ഭരണം അവസാനിപ്പിച്ചാണ് തൃണമൂല്‍ കോണ്‍ഗ്രസും ഇന്ത്യന്‍ നാഷണല്‍ കോണ്‍ഗ്രസും സഖ്യമന്ത്രിസഭ രൂപീകരിച്ചത്. 2009ലെ ലോക്സഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പു മുതല്‍തന്നെ ഇടതുപക്ഷത്തിനെതിരെ ശക്തമായ ആക്രമണം പ്രതിലോമ രാഷ്ട്രീയശക്തികളും അവരുടെ പ്രചാരകരായ മാധ്യമങ്ങളും ആരംഭിച്ചിരുന്നു. 2009 മെയ് മുതല്‍ 2011 മെയ് വരെ നാനൂറോളം ഇടതുമുന്നണി പ്രവര്‍ത്തകരെയാണ് തൃണമൂല്‍ കോണ്‍ഗ്രസുകാരും മാവോയിസ്റ്റുകളും ചേര്‍ന്ന് കൊലപ്പെടുത്തിയത്. 2011ലെ ആദ്യ അഞ്ച് മാസങ്ങളില്‍ നിരവധി ആക്രമണങ്ങളെ സിപിഐ എം പ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കും മറ്റ് ഇടതു പാര്‍ടി പ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കും നേരിടേണ്ടിവന്നു. സംസ്ഥാനഭരണം മാറുന്നുവെന്ന സൂചന ലഭിച്ചതോടെ സംസ്ഥാനത്താകെ സിപിഐ എം ഓഫീസുകള്‍ക്കും പ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കും നേരെ ശക്തമായ ആക്രമണം ആരംഭിച്ചു. അത് ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു. നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലമറിഞ്ഞ 2011 മെയ് 13 മുതല്‍ ഡിസംബര്‍ ഒന്നുവരെ 48 ഇടതുമുന്നണി പ്രവര്‍ത്തകര്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടു. മമത ബാനര്‍ജി അധികാരത്തിലെത്തിയതോടെ സിപിഐ എമ്മിനും ഇടതുപക്ഷത്തിനുമെതിരെ ആക്രമണം നടത്തുന്നവര്‍ക്ക് എല്ലാവിധ സംരക്ഷണവും ലഭിക്കുന്നു. ഇടതുമുന്നണി പ്രവര്‍ത്തകര്‍ ആക്രമിക്കപ്പെടുന്നുവെന്നതു മാത്രമല്ല രാഷ്ട്രീയമാറ്റത്തിന്റെ ഫലം. പശ്ചിമബംഗാള്‍ ഇതുവരെ അനുഭവിച്ചിരുന്ന സുരക്ഷ, ശാന്തി, ക്ഷേമസംവിധാനങ്ങള്‍ എല്ലാം തകരുകയാണ്. ഭരണത്തിന്റെ തണലില്‍ പുതിയൊരു ചൂഷകസംഘം വളര്‍ന്നുവരുന്നു. അധോലോകസംഘങ്ങളെയെല്ലാം കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്താണ് തൃണമൂല്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് വളര്‍ന്നുവന്നത്. അധികാരം കിട്ടിയപ്പോള്‍ ഈ സാമൂഹ്യവിരുദ്ധസംഘങ്ങള്‍ അവരുടെ താല്‍പ്പര്യങ്ങള്‍ക്കായി ജനജീവിതം പന്താടുകയാണ്. ഭൂപരിഷ്കരണത്തിലൂടെ കര്‍ഷകര്‍ക്ക് ലഭിച്ച ഭൂമി ബലമായി പിടിച്ചെടുക്കുക, തൊഴില്‍ ചെയ്യുന്നവരില്‍നിന്ന് പ്രതിമാസം പിഴ ഈടാക്കുക, പുതിയ സംരംഭങ്ങള്‍ ആരംഭിക്കുന്നവരില്‍നിന്ന് വന്‍ തുക കോഴ വാങ്ങുക, സൈക്കിള്‍റിക്ഷക്കാരില്‍ നിന്നുപോലും ചട്ടമ്പിഫീസ് പിരിക്കുക തുടങ്ങി ബംഗാളില്‍ കേട്ടുകേള്‍വിയില്ലാതിരുന്ന സാമൂഹ്യവിപത്തുകളാണ് തൃണമൂല്‍ ഭരണത്തില്‍ നടമാടുന്നത്. കാര്‍ഷികമേഖലയില്‍ ഏറ്റവും തിളങ്ങിനിന്ന ബംഗാളില്‍ ഇപ്പോള്‍ കര്‍ഷക ആത്മഹത്യകള്‍ നിത്യസംഭവമായി. സര്‍ക്കാര്‍ പ്രഖ്യാപിച്ച താങ്ങുവിലയ്ക്ക് നെല്ല് സംഭരിക്കാതെ ഇടനിലക്കാര്‍ക്ക് കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക് കര്‍ഷകരുടെ ഉല്‍പ്പന്നങ്ങള്‍ വാങ്ങി കൊള്ളലാഭമെടുക്കാന്‍ അവസരമൊരുക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം ക്വിന്റലിന് 1400 രൂപ വരെ വില കിട്ടിയിരുന്ന നെല്ല് അറുനൂറും എഴുനൂറും രൂപയ്ക്ക് വിറ്റഴിക്കേണ്ട കര്‍ഷകന്റെ മാനസികാവസ്ഥ ഊഹിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. മമതാ ഭരണത്തില്‍ ഇതുവരെ 17 കര്‍ഷകര്‍ ആത്മഹത്യചെയ്തു. പശ്ചിമബംഗാളിലെ ജനജീവിതത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും മേഖലയില്‍ സ്വാഗതാര്‍ഹമായ പരിവര്‍ത്തനം സൃഷ്ടിക്കാന്‍ പുതിയ സര്‍ക്കാരിന് കഴിഞ്ഞില്ലെന്നത് മമതയുടെ കുഴലൂത്തുകാരായ മാധ്യമങ്ങളും സമ്മതിക്കുന്നു. നിയമവാഴ്ചയുടെയും ഭരണസംവിധാനത്തിന്റെയും പരാജയം വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളും നടന്നു. കൊല്‍ക്കത്ത എഎംആര്‍ഐ ആശുപത്രിയില്‍ തീപിടിത്തത്തിനിടയാക്കിയ സംഭവത്തില്‍ സര്‍ക്കാരിന്റെ വീഴ്ചകള്‍ ഇതിനകം പുറത്തുവന്നുകഴിഞ്ഞു. തീപിടിത്തത്തില്‍ 93 പേര്‍ മരിച്ചു. ദക്ഷിണ 24 പര്‍ഗാനാസ് ജില്ലയിലെ മാഗ്രാഹട്ടില്‍ വിഷമദ്യം കഴിച്ച് അവശരായവര്‍ക്ക് യഥാസമയം ചികിത്സ നല്‍കാത്തതുമൂലം 173 പേരാണ് മരിച്ചത്. ജനങ്ങള്‍ക്ക് ആശ്വാസമേകുന്ന ഏതെങ്കിലുമൊരു നടപടി പുതിയ സര്‍ക്കാരില്‍നിന്നുണ്ടായില്ല. വിലക്കയറ്റത്തില്‍ നട്ടംതിരിയുന്ന ജനങ്ങള്‍ക്ക് ആശ്വാസമേകാന്‍ പൊതുവിതരണ സംവിധാനം ശക്തിപ്പെടുത്തിയില്ല. പുതിയ തൊഴിലവസരങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കാന്‍ വ്യവസായവല്‍ക്കരണത്തിന് അനുകൂലമായ നിലപാടെടുത്തില്ല. ജനങ്ങളുടെ ജീവനും സ്വത്തിനും സുരക്ഷയുണ്ടെന്ന ബോധം അപ്രത്യക്ഷമായി. ഗൂര്‍ഖാലാന്‍ഡ് ടെറിട്ടോറിയല്‍ അഡ്മിനിസ്ട്രേഷന്‍ ബില്‍ , സിംഗൂര്‍ ഭൂമി പുനരധിവാസ വികസന ബില്‍ എന്നിവ മമത സര്‍ക്കാര്‍ പാസാക്കി. പക്ഷേ, രണ്ടും പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കാനായില്ല. ഗൂര്‍ഖാലാന്‍ഡ് ബില്ലില്‍ തുടര്‍നടപടികളുണ്ടായില്ല. സിംഗൂര്‍ ബില്ല് നടപ്പാക്കുന്നത് കോടതിയില്‍ ചോദ്യംചെയ്യപ്പെട്ടു. മാവോയിസ്റ്റ് പ്രശ്നത്തിന് രാഷ്ട്രീയപരിഹാരം ഉണ്ടാക്കുമെന്നാണ് മമത അവകാശപ്പെട്ടത്. എന്നാല്‍ , ജംഗല്‍മഹലില്‍ സംഘര്‍ഷം വര്‍ധിക്കുകയും മാവോയിസ്റ്റ് നേതാവ് കിഷന്‍ജിയുടെ കൊലപാതകത്തില്‍ കലാശിക്കുകയുംചെയ്തു. മാവോയിസ്റ്റുകളും സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാരും തമ്മിലുള്ള ചര്‍ച്ച വഴിമുട്ടി. വിദ്യാഭ്യാസമേഖലയിലെ ജനാധിപത്യസംവിധാനം അട്ടിമറിക്കാന്‍ ബില്ല് കൊണ്ടുവന്നു. പഞ്ചായത്തിരാജ് ഭരണസംവിധാനം അട്ടിമറിക്കപ്പെട്ടു. ഒരു ജനാധിപത്യ സംവിധാനത്തില്‍ വളര്‍ന്നുവികസിക്കേണ്ട ഗ്രാമീണ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ മമതയുടെ ഏകാധിപത്യത്തില്‍ സ്തംഭിച്ചുനില്‍ക്കുന്നു. ഇത് സംസ്ഥാനത്തിന്റെ കാര്‍ഷിക, വ്യാവസായിക മേഖലകളെ പിന്നോട്ടടിക്കുന്നത് സമീപഭാവിയില്‍ കാണേണ്ടിവരും. അശാന്തമായ എഴുപതുകള്‍ക്കുശേഷം പശ്ചിമബംഗാള്‍ കടന്നുപോകുന്ന ഏറ്റവും ഇരുണ്ട കാലഘട്ടമാണിത്. അതിന്റെ തുടക്കമാണ് 2011ല്‍ കണ്ടത്.
*********************************************************************************************************************************************************

അഴിമതിയില്‍ മുങ്ങിത്താണ്

പി വി മനോജ്കുമാര്‍

വേറിട്ട ഭരണമെന്ന മുദ്രാവാക്യവുമായി അധികാരത്തിലേറിയ ബിജെപി സര്‍ക്കാര്‍ ശതകോടികളുടെ അഴിമതിയില്‍പ്പെട്ട് തകരുന്നുവെന്നതാണ് കര്‍ണാടകത്തിലെ കഴിഞ്ഞ ഒരുവര്‍ഷം തെളിയിക്കുന്നത്. 16,085 കോടിയുടെ അനധികൃതഖനനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് സംസ്ഥാന ബിജെപിയിലെ 'സര്‍വാധികാരി' ബി എസ് യെദ്യൂരപ്പയ്ക്ക് മുഖ്യമന്ത്രി സ്ഥാനത്തുനിന്നും പടിയിറങ്ങേണ്ടിവന്നു. പിന്നാലെ കരുത്തരായ റെഡ്ഡി സഹോദരങ്ങള്‍ക്കും സമാനകേസില്‍ മന്ത്രിസ്ഥാനം രാജിവയ്ക്കേണ്ടിവന്നു. ബംഗളൂരു നഗരത്തിലെ ഭൂമി കുംഭകോണക്കേസുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് യെദ്യൂരപ്പ രണ്ടര മാസത്തോളം ജയിലിലുമായി. സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ജൈവസമ്പത്ത് കൊള്ളയടിച്ച പണം വാരിയെറിഞ്ഞും ഓപ്പറേഷന്‍ കമല വഴിയും എംഎല്‍എമാരെ കൂറുമാറ്റി ഒപ്പം നിര്‍ത്തിയ ബിജെപി ഇപ്പോഴും പ്രതിസന്ധിയിലാണ്. അഴിമതിക്കേസുകളില്‍പ്പെട്ട് ആറ് മന്ത്രിമാര്‍ കോടതികള്‍ കയറിയിറങ്ങുന്നു. അധികാരം നിലനിര്‍ത്തലും സമ്പത്ത് വര്‍ധിപ്പിക്കലിനും മാത്രമായി ഭരണം വിനിയോഗിച്ചപ്പോള്‍ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ സാമൂഹ്യ, അടിസ്ഥാന വികസനപ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കൊന്നും പരിഹാരം കാണാന്‍ ബിജെപി സര്‍ക്കാരിന് കഴിഞ്ഞില്ല. റെയ്ച്ചൂരിലെ പട്ടിണിമരണവും കോലാര്‍ സ്വര്‍ണഖനി അടച്ചുപൂട്ടിയതിനെത്തുടര്‍ന്ന് മുപ്പതിനായിരത്തോളം കുടുംബങ്ങളുടെ പട്ടിണിയും കോലാറില്‍ തന്നെ അരങ്ങേറുന്ന പ്രാകൃതമായ തോട്ടിപ്പണിയും ഇതിന് ഉദാഹരണം. ലക്ഷക്കണക്കിന് ഏക്കര്‍ കൃഷിഭൂമി വന്‍കിട കുത്തക കമ്പനികള്‍ക്കായി ഏറ്റെടുക്കുന്ന സര്‍ക്കാര്‍ നടപടിക്കെതിരെയുള്ള പ്രതിഷേധം ഇനിയും കെട്ടടങ്ങിയിട്ടില്ല. യെദ്യൂരപ്പയ്ക്കു പുറമെ വന്‍കിട വ്യവസായമന്ത്രി മുരുകേഷ് നിരാനി, ആഭ്യന്തരമന്ത്രി ആര്‍ അശോക്, വനംമന്ത്രി സി പി യോഗേശ്വര്‍ , ഭവനമന്ത്രി വി സോമണ്ണ, മെഡിക്കല്‍ വിദ്യാഭ്യാസമന്ത്രി എസ് എ രാമദാസ്, മുന്‍മന്ത്രി കൃഷ്ണയ്യഷെട്ടി എന്നിവരാണ് അഴിമതിക്കേസുകളില്‍ നിയമനടപടി നേരിടുന്നത്. ഇവര്‍ക്കുപുറമെ അഞ്ച് ബിജെപി എംഎല്‍എമാരും ഭൂമി കുംഭകോണക്കേസുകളില്‍ പ്രതികളായി. മന്ത്രിമാരുടെയും എംഎല്‍എമാരുടെയും അഴിമതി അനസ്യൂതം തുടരുമ്പോഴും ഇതിനെതിരെ നടപടിയെടുക്കേണ്ട ലോകായുക്തയില്‍ നിയമനം നടത്താതെ മരവിപ്പിച്ച് ഇല്ലാതാക്കാനുള്ള നീക്കമാണ് ബിജെപി സര്‍ക്കാര്‍ നടത്തുന്നത്. ജൂലൈയില്‍ ലോകായുക്ത സമര്‍പ്പിച്ച റിപ്പോര്‍ട്ടിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ കുറ്റവിചാരണ ചെയ്യാന്‍ ഗവര്‍ണര്‍ അനുമതി നല്‍കിയതോടെയാണ് യെദ്യൂരപ്പ രാജിവച്ചത്. ഒരാഴ്ചയിലേറെക്കാലം കേന്ദ്രനേതാക്കളെ മുള്‍മുനയില്‍ നിര്‍ത്തിയാണ് യെദ്യൂരപ്പ പടിയിറങ്ങിയത്. പിന്നാലെ വന്ന ഡി വി സദാനന്ദഗൗഡയ്ക്കാകട്ടെ യെദ്യൂരപ്പയുടെ പ്രതിപുരുഷനായി പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ മാത്രമേ കഴിയുന്നുള്ളൂ. ആന്ധ്രയിലെ ഒബല്ലാപുരം ഖനന അഴിമതിക്കേസില്‍ കരുത്തനായ ജനാര്‍ദനറെഡ്ഡി സിബിഐയുടെ പിടിയിലായി. 5,100 കോടിയുടെ അഴിമതിയില്‍ കുടുങ്ങി ജയിലിലാണ് റെഡ്ഡി. ആന്ധ്ര, കര്‍ണാടക അതിര്‍ത്തിയില്‍ വന്‍തോതില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ഭൂമിയും കര്‍ഷകരുടെ ഭൂമിയും സ്വന്തമാക്കിയെന്ന പരാതിയില്‍ കേസ് നടക്കുന്നു. റെഡ്ഡി സഹോദരങ്ങളുടെ വിശ്വസ്തനായ ബി ശ്രീരാമലു ബിജെപിയില്‍നിന്ന് രാജിവച്ചതും തുടര്‍ന്ന് നടന്ന ഉപതെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ബിജെപിയെ നാണംകെടുത്തിയതും പോയവര്‍ഷത്തെ കാഴ്ച. ജാമ്യത്തിലിറങ്ങിയശേഷം മുഖ്യമന്ത്രിപദം വീണ്ടെടുക്കാന്‍ യോഗവും പൂജയും നടത്തുന്ന യെദ്യൂരപ്പയുടെ വിമതനീക്കം കര്‍ണാടകത്തിലെ ബിജെപി സര്‍ക്കാരിന്റെ അടിത്തറയിളക്കുമെന്ന് ഉറപ്പ്.
*********************************************************************************************************************************************************

സ്വപ്നസാക്ഷാല്‍ക്കാരം

ഏപ്രില്‍ രണ്ട്; കായികപ്രേമികളായ കോടിക്കണക്കിന് ഇന്ത്യക്കാരുടെ സ്വപ്നം സാക്ഷാത്കരിച്ച ദിവസം. ഇരുപത്തിയേഴുവര്‍ഷത്തെ കാത്തിരിപ്പിനൊടുവില്‍ മഹേന്ദ്രസിങ്ങ് ധോണിയും കൂട്ടരും ഇന്ത്യയെ ലോക ക്രിക്കറ്റിന്റെ പുതിയ കിരീടാവകാശിയാക്കി. പോയ വര്‍ഷം ഇന്ത്യന്‍ കായികലോകം നേടിയ വന്‍ നേട്ടമായിരുന്നു അത്. 1983 ല്‍ കപില്‍ദേവിന്റെ ചെകുത്താന്‍ പട ഉയര്‍ത്തിയ കിരീടം ഇന്ത്യയ്ക്ക് പിന്നീട് കിട്ടാക്കനിയായി. ചിലപ്പോള്‍ കപ്പിനും ചുണ്ടിനുമിടയില്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടു. എന്നാല്‍ ഇന്ത്യ ആതിഥേയത്വം വഹിച്ച ലോകകപ്പില്‍ മഹേന്ദ്രസിങ്ങ് ധോണിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ചുണക്കുട്ടികള്‍ കിരീടം കൈവിടാന്‍ ഒരുക്കമല്ലായിരുന്നു. അവര്‍ വെട്ടിപ്പിടിച്ച ലോകചാമ്പ്യന്‍ പട്ടം ഇന്ത്യന്‍ കായികവേദിക്ക് പുത്തന്‍ ഉണര്‍വാണ് നല്‍കിയത്. ആദ്യാവസാനം ആവേശം വിതറിയ ഫൈനലില്‍ എതിരാളിയായ ശ്രീലങ്ക ഉയര്‍ത്തിയ 274 റണ്‍സ് വിജയലക്ഷ്യം നാലുപന്ത് ശേഷിക്കേ ആറുവിക്കറ്റ് നഷ്ടത്തില്‍ ഇന്ത്യ മറികടന്നു. കളിക്കളത്തിലും പുറത്തും ഒന്നായി നിന്ന ഇന്ത്യയ്ക്ക് കിട്ടിയ വിലമതിക്കാനാകാത്ത സമ്മാനമാണ് ഈ ലോകകപ്പ്. രണ്ടുപതിറ്റാണ്ടായി ഇന്ത്യന്‍ ക്രിക്കറ്റിനുവേണ്ടി ജീവിതം സമര്‍പ്പിച്ച ഇതിഹാസതാരം സച്ചിന്‍ ടെണ്ടുല്‍ക്കര്‍ക്ക് കിരീടം സമര്‍പ്പിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു എന്നത് ധോണിയുടെയും സംഘത്തിന്റെയും നേട്ടമായി. ആദ്യമായി ഒരു മലയാളി, ശ്രീശാന്ത് ലോകകപ്പ് ടീമില്‍ ഉള്‍പ്പെട്ടു എന്നത് മലയാളിക്കും അഭിമാനിക്കാവുന്ന ഒന്നായി.
************************************************************************************************************************************************

തനിനിറം പുറത്താകുന്നു

ഇന്ത്യക്ക് ഉത്തമമാതൃകയെന്ന് സംഘപരിവാര്‍ കൊട്ടിഘോഷിച്ച ഗുജറാത്ത് ഭരണത്തിന്റെയും ഭാവി പ്രധാനമന്ത്രിയായി ഉയര്‍ത്തിക്കാട്ടിയ നരേന്ദ്രമോഡിയുടെയും തനിനിറം കൂടുതല്‍ വെളിപ്പെട്ട വര്‍ഷം എന്ന നിലയിലും 2011 പ്രാധാന്യമര്‍ഹിക്കുന്നു. ഇസ്രത് ജഹാനും മലയാളിയായ ജാവേദ് ഷെയ്ഖ് എന്ന പ്രാണേഷ്കുമാര്‍ പിള്ളയും ഉള്‍പ്പെടെ നാലുപേര്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടത് വ്യാജ ഏറ്റുമുട്ടലിലാണെന്ന് പ്രത്യേക അന്വേഷണസംഘം (എസ്ഐടി) റിപ്പോര്‍ട്ട് പുറത്തുവന്നതാണ് അതില്‍ ഒടുവിലത്തേത്. ഏറ്റുമുട്ടല്‍ നടന്നെന്ന് ഗുജറാത്ത് പൊലീസ് പറയുന്ന 2004 ജൂണ്‍ 15ന് മുമ്പേ നാലുപേരും കൊല്ലപ്പെട്ടിരുന്നെന്നാണ് റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ പറഞ്ഞത്. റിപ്പോര്‍ട്ടിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ പ്രതികളായ പൊലീസുകാര്‍ക്കെതിരെ കൊലക്കുറ്റം ചുമത്തി കേസെടുക്കണമെന്നാണ് ഗുജറാത്ത് ഹൈക്കോടതി ഡിവിഷന്‍ ബെഞ്ച് അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്. വ്യാജ ഏറ്റുമുട്ടലില്‍ നാല് ചെറുപ്പക്കാരെയാണ് പൊലീസ് മേധാവികളായ ക്രിമിനലുകള്‍ വധിച്ചത്. പ്രാണേഷ്കുമാര്‍ മതപരിവര്‍ത്തനം നടത്തി ജാവേദ് ഷെയ്ഖ് എന്ന പേര് സ്വീകരിക്കുകയും മഹാരാഷ്ട്രയിലെ മുസ്ലിം പെണ്‍കുട്ടിയായ ഇസ്രത് ജഹാനുമായി പ്രണയത്തിലായി വിവാഹം കഴിക്കുകയുംചെയ്തു. ഇതാണ് വര്‍ഗീയവാദികളുടെ ശത്രുതയ്ക്കിടയാക്കിയതെന്നാണ് പറയുന്നത്. അംജത് അലി റാണ, സീഷാന്‍ ജോഹര്‍ എന്നീ രണ്ട് ചെറുപ്പക്കാരും ഇവരോടൊപ്പം കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഈ നാലുപേരും ലഷ്കര്‍ ഇ തോയ്ബയില്‍പ്പെട്ട ഭീകരരാണെന്നും 2002ലെ വംശഹത്യക്ക് പകരംവീട്ടുകയെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ നരേന്ദ്രമോഡിയെ കൊലപ്പെടുത്താന്‍ ഗൂഢാലോചന നടത്തിയവരാണെന്നും പൊലീസുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലില്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടതാണെന്നുമായിരുന്നു പൊലീസ് ഭാഷ്യം. എന്നാല്‍ വ്യാജ ഏറ്റുമുട്ടലില്‍ വിദഗ്ധനായ ഒരു പൊലീസ് ഓഫീസറുള്‍പ്പെടെയുള്ള പൊലീസുകാര്‍ ഈ കൊലക്കുറ്റത്തിന് ഉത്തരവാദികളാണെന്നാണ് ഹൈക്കോടതി കണ്ടെത്തിയത്. ഇസ്രത്ത് ജഹാന്‍ വ്യാജ ഏറ്റുമുട്ടല്‍ കേസ് ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവമല്ല. നരേന്ദ്രമോഡി അധികാരമേറ്റശേഷം ഗുജറാത്തില്‍ പത്തൊമ്പതോളം വ്യാജ ഏറ്റുമുട്ടല്‍ കേസാണുണ്ടായത്. സൊഹ്റാബുദീനെയും ഭാര്യ കൗസര്‍ബിയെയും കൊലപ്പെടുത്തിയതാണെന്ന വിവരം ഇതിനുമുമ്പ് പുറത്തുവന്നു. ഈ കേസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഗുജറാത്ത് ഭീകരവിരുദ്ധ സ്ക്വാഡിന്റെ തലവനായിരുന്ന ഡി ജി വന്‍സാര, അഹമ്മദാബാദ് ക്രൈംബ്രാഞ്ച് ഡെപ്യൂട്ടി കമീഷണറായിരുന്ന അഭയ് ചുദാസമ എന്നിവര്‍ ജയിലിലാണ്. മുഖ്യമന്ത്രി നരേന്ദ്രമോഡിയുടെ അറിവോടും അനുഗ്രഹത്തോടുംകൂടിയാണ് ഇത്തരം കൊലപാതകങ്ങള്‍ സംസ്ഥാനത്ത് നടമാടിയെന്നത് പകല്‍ പോലെ വ്യക്തമാകുന്നതിനും പോയ വര്‍ഷം സാക്ഷിയായി. ഗുജറാത്ത് വംശഹത്യയില്‍ മുഖ്യമന്ത്രി നരേന്ദ്രമോഡിക്ക് നേരിട്ട് പങ്കുണ്ടെന്ന് മൊഴി നല്‍കിയതിന് ഐപിഎസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ സഞ്ജീവ് ഭട്ട് അറസ്റ്റിലായത് സെപ്തംബര്‍ 30നാണ്. സഹപ്രവര്‍ത്തകരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയെന്നും തെളിവുകള്‍ നശിപ്പിച്ചെന്നും ആരോപിച്ചാണ് കേസെടുത്തത്. എന്നാല്‍ , മോഡിക്കെതിരെ മൊഴി നല്‍കിയതിനാണ് അറസ്റ്റ് എന്ന് പകല്‍പോലെ വ്യക്തമായിരുന്നു. ഗോധ്ര സംഭവത്തിന് ശേഷം നടന്ന ഉന്നതതല യോഗത്തില്‍ മുസ്ലിങ്ങളെ ഉന്മൂലനംചെയ്യാന്‍ മോഡി നിര്‍ദേശിച്ചതായി സഞ്ജീവ് ഭട്ട് വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. മുസ്ലിങ്ങള്‍ക്കെതിരെ ആക്രമണം നടത്തുന്ന സംഘപരിവാറുകാരെ തടയരുതെന്നും പൊലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ യോഗത്തില്‍ മോഡി നിര്‍ദേശിച്ചിരുന്നെന്ന് സഞ്ജീവ് സുപ്രീംകോടതിയെ അറിയിച്ചിരുന്നു. ഭട്ടിനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തതിനെതിരെ രാജ്യവ്യാപകമായി പ്രതിഷേധമുയര്‍ന്നു.

മെട്രോമാന്‍ ഇ. ശ്രീധരന്‍ പടിയിറങ്ങി

മെട്രോമാന്‍ ഇ. ശ്രീധരന്‍ പടിയിറങ്ങി

ദേശാഭിമാനി, 2012 ജനുവരി 1

ന്യൂഡല്‍ഹി: തലസ്ഥാന നഗരിക്ക് ലോകനിലവാരത്തിലുള്ള മെട്രോ റെയില്‍ സമ്മാനിച്ച ഇ ശ്രീധരന്‍ ഡല്‍ഹിമെട്രോ കോര്‍പ്പറേഷന്റെ തലപ്പത്ത് നിന്ന് പടിയിറങ്ങുന്നു. നീണ്ട 14 വര്‍ഷമായി ഡല്‍ഹിമെട്രോയുടെ മേധാവിയായി പ്രവര്‍ത്തിച്ച് വരികയായിരുന്നു. ഡല്‍ഹിയുടെ മാതൃകയില്‍ മുംബൈ, ഹൈദരാബാദ്, ചെന്നെ എന്നീ നഗരങ്ങളിലും മെട്രോയുടെ പണിപുരോഗമിക്കുകയാണ്. ലക്നൗ, ലുധിയാന, പൂനെ, അഹമ്മദാബാദ്, കൊച്ചി എന്നിവിടങ്ങള്‍ പദ്ധതിയ്ക്ക് കാലതാമസം നേരിടുന്നു. കൊച്ചി മെട്രോയില്‍ നിന്ന് ഡല്‍ഹി മെട്രോ കോര്‍പ്പറേഷനെ ഒഴിവാക്കാനുള്ള തീരുമാനം വിവാദമായിരുന്നു. പദ്ധതികള്‍ വൈകുന്നത് അധിക ബാധ്യത സൃഷ്ടിക്കുകയും ജനങ്ങളുടെ ദുരിതവും മലിനീകരണ പ്രശ്നങ്ങളും വര്‍ധിപ്പിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഇനിയുള്ള തലമുറകള്‍ക്ക് പദ്ധതികളിലെ പാളിച്ചകള്‍ പരിഹരിക്കാന്‍പോലുമാവാത്ത സാഹചര്യങ്ങള്‍ വന്നുചേരും. വന്‍ നഗരങ്ങളിലെ മെട്രോ സംവിധാനമൊരുക്കുന്നതില്‍ ഇന്ത്യ ലോകരാജ്യങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് 30 വര്‍ഷം പുറകിലാണ്. വാഹനങ്ങള്‍ വര്‍ധിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ പെട്രോളിയത്തിന്റെ വില വര്‍ധിക്കുകയും പെട്രോളിയം സമ്പത്ത് കുറഞ്ഞ് വരികയും ചെയ്യുന്നത് പ്രതിസന്ധി സൃഷ്ടിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം മറുപടി നല്‍കി.


മെട്രോമാന്‍ പടിയിറങ്ങി

സ്വന്തം ലേഖകൻ, ദേശാഭിമാനി , 2012 ജനുവരി 1

ന്യൂഡല്‍ഹി: ഡല്‍ഹി നഗരത്തിലെ യാത്രാരീതി മാറ്റിയെഴുതിയ ഡല്‍ഹി മെട്രോ റെയില്‍ കോര്‍പറേഷന്റെ സാരഥിയും ഇന്ത്യയിലെ എന്‍ജിനിയറിങ് ഇതിഹാസവുമായ ഇ ശ്രീധരന്‍ ഔദ്യോഗികപദവിയില്‍നിന്ന് പടിയിറങ്ങി. ഡല്‍ഹിക്കാര്‍ മെട്രോമാന്‍ എന്നു വിളിക്കുന്ന ഈ എഴുപത്തൊമ്പതുകാരന്‍ ഡല്‍ഹി മെട്രോയുടെ മേധാവിയെന്ന നിലയില്‍ 15 വര്‍ഷത്തെ സേവനം പൂര്‍ത്തിയാക്കിയാണ് വിരമിക്കുന്നത്. രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും വലിയ റെയില്‍പാലമായ പാമ്പന്‍ പാലം, തുരങ്കങ്ങളിലൂടെ തീര്‍ത്ത കൊങ്കണ്‍ റെയില്‍വേ എന്ന വിസ്മയം തുടങ്ങി ശ്രീധരന്‍ എന്ന ടെക്നോക്രാറ്റിന്റെ തൊപ്പിയില്‍ പൊന്‍തൂവലുകളേറെ. ശനിയാഴ്ച ഡല്‍ഹി മെട്രോ ആസ്ഥാനത്ത് പിന്‍ഗാമിയായ മങ്കുസിങ്ങിന് എംഡിയുടെ കസേര മാറിയാണ് ശ്രീധരന്‍ വിരമിച്ചത്. ചെന്നൈയിലായിരുന്ന ശ്രീധരന്‍ ചടങ്ങില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നതിനായി വൈകിട്ടോടെ ഡല്‍ഹിയില്‍ എത്തുകയായിരുന്നു. വികാരനിര്‍ഭരമായ വിടവാങ്ങല്‍ ചടങ്ങില്‍ ഡല്‍ഹി മെട്രോ ജീവനക്കാരുടെ സ്നേഹാദരം ഏറ്റുവാങ്ങിയാണ് ശ്രീധരന്‍ മടങ്ങിയത്. കൃത്യനിഷ്ഠയുടെയും അര്‍പ്പണമനോഭാവത്തിന്റെയും മാതൃകയായ ശ്രീധരന്‍ എന്‍ജിനിയറിങ് പഠനശേഷം 1953 ലാണ് ഇന്ത്യന്‍ റെയില്‍വേയില്‍ ചേര്‍ന്നത്. പാമ്പന്‍ പാലത്തിന്റെ പുനര്‍നിര്‍മാണത്തിലൂടെയാണ് രാജ്യശ്രദ്ധ നേടി. 1964 ല്‍ ചുഴലിക്കാറ്റില്‍ തകര്‍ന്ന പാലത്തിന്റെ പുനര്‍നിര്‍മാണത്തിനുള്ള ചുമതല 31 വയസ്സുള്ള ശ്രീധരനെ ഏറെ വിശ്വാസത്തോടെയാണ് ജനറല്‍ മാനേജരായിരുന്ന ബി സി ഗാംഗുലി ഏല്‍പ്പിച്ചത്. പുനര്‍നിര്‍മാണത്തിന് ഒരുവര്‍ഷം സര്‍ക്കാരിനോട് ചോദിച്ചിരുന്ന റെയില്‍വേ ശ്രീധരനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടത് ആറുമാസത്തിനകം പണിപൂര്‍ത്തിയാക്കാനാണ്. ഒന്നരമാസം കൊണ്ട് പണി പൂര്‍ത്തിയാക്കി ശ്രീധരന്‍ രാഷ്ട്രപതിയുടെ മെഡലും സ്വന്തമാക്കി. 48 തുരങ്കമുള്ള ഹാസന്‍ മംഗാലാപുരം പാതയുടെ നിര്‍മാണം വിജയകരമായി പൂര്‍ത്തിയാക്കിയശേഷം ശ്രീധരന്‍ കൊല്‍ക്കത്ത മെട്രോ റെയിലിന്റെ നിര്‍മാണം ഏറ്റെടുത്തു. കൊച്ചി ഷിപ്യാര്‍ഡില്‍ ചെയര്‍മാനായി പ്രവര്‍ത്തിച്ച ഒരുവര്‍ഷ കാലയളവില്‍ റാണി പത്മിനി എന്ന കപ്പല്‍ നിര്‍മാണം പൂര്‍ത്തിയാക്കി പുറത്തിറങ്ങി. 1990ല്‍ റെയില്‍വെ ബോര്‍ഡില്‍ നിന്നു വിരമിച്ചശേഷമാണ് കൊങ്കണ്‍ റെയില്‍വേ നിര്‍മാണം ഏറ്റെടുത്തത്. ഏറെ ദുര്‍ഗ്രഹമായ ഭൂപ്രകൃതിയില്‍ 760 കിലോമീറ്റര്‍ വരുന്ന പാതനിര്‍മാണം ഏഴുവര്‍ഷം കൊണ്ടു പൂര്‍ത്തിയാക്കി. 92 തുരങ്കവും 179 വന്‍പാലവും 1,819 ചെറുപാലവും അടങ്ങുന്ന കൊങ്കണ്‍ പാത ഇന്ത്യന്‍ റെയില്‍വേയുടെ എന്‍ജിനിയറിങ് വിസ്മയമാണ്. ശ്രീധരന്‍ ഡല്‍ഹി മെട്രോയുടെ സാരഥ്യമേറ്റത് 1997 ഒക്ടോബറിലാണ്. അഞ്ചുവര്‍ഷത്തിനകം ശാദ്ര മുതല്‍ തീസ്ഹസാരി വരെ ആദ്യഘട്ടം പൂര്‍ത്തിയായി. ഇന്ന് 192 കിലോമീറ്റര്‍ ദൈര്‍ഘ്യത്തില്‍ നഗരത്തിന്റെ മുക്കിലും മൂലയിലും മെട്രോയെത്തി കഴിഞ്ഞു. മെട്രോയിറങ്ങി പരമാവധി അഞ്ചുമിനിറ്റ് നടന്നാല്‍ ഓരോ ഡല്‍ഹിക്കാരനും വീടെത്തുംവിധത്തില്‍ മെട്രോയെ വ്യാപിപ്പിക്കുകയെന്ന ലക്ഷ്യത്തിന് അടുത്തെത്തിയശേഷമാണ്&ാറമവെ;ശ്രീധരന്‍ വിടപറയുന്നത്. ജന്മസ്ഥലമായ പട്ടാമ്പി കറുകപുത്തൂരിലും ഭാര്യ രാധയുടെ സ്വദേശമായ പൊന്നാനിയിലുമായി ഇനി വിശ്രമജീവിതത്തിലേക്ക്. ഡല്‍ഹി മെട്രോയില്‍ നിന്നുള്ള പടിയിറക്കം കൊച്ചി മെട്രോയുടെ സാരഥ്യത്തിലേക്ക് ആയിരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. എന്നാല്‍ കൊച്ചി മെട്രോയുടെ നിര്‍മാണത്തിന് ഡല്‍ഹി മെട്രോയുടെ സഹകരണം ആവശ്യമില്ലെന്ന് ഔദ്യോഗികമായി അറിയിച്ചതോടെ മാറിനില്‍ക്കാനാണ് ശ്രീധരന്റെ തീരുമാനം.